บทที่ 218

ณ ที่เกิดเหตุ

“อ้าว เจ้ามาแล้วหรือ” ขณะที่กู้เจียวลุกยืนขึ้นก็เห็นเซี่ยวลิ่วหลัง นางหอบกล่องยาใบน้อยพลางเดินไปหาเขา ไม่เหลือสายตาไปมองอันจวิ้นอ๋องแม้แต่นิด

อันจวิ้นอ๋องหัวเราะเยาะให้กับตัวเอง มองดูฝ่ามือยุ่มย่ามไม่เข้าเรื่องที่ตนยื่นออกไป

เขารู้ดีอยู่แก่ใจว่านางนั้นหลบทัน

เพียงแต่ว

บทที่ 219

ปู่ (1)

เหตุการณ์เช่นนี้ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน

แม้แต่จวงเย่ว์ซีที่อยู่ด้านข้างก็ชะงักงันด้วยเช่นกัน

นี่มันอะไรกัน

เหตุใดพี่ชายนางจึงวิ่งหนีนางไปกับหญิงอื่นไปได้เล่า

ภายในตรอก

กู้เจียวมองไปยังอันจวิ้นอ๋องอย่างหงุดหงิด “เจ้าจงใจรึ แถมเจ้ายังเลียนแบบการเดินของเขาอีกด้วย!”

อันจวิ้น

บทที่ 219

ปู่ (2)

จากนั้นเซียวลิ่วหลังจึงพบว่าเป็นเพียงแค่ความฝัน

เขาไม่ได้กลับไปที่จวน เขายังอยู่ในบ้านที่อยู่ที่ในตรอกปี้สุ่ย ข้างกายมีเสี่ยวจิ้งคงที่นอนกรนคร่อกอยู่ซ้ำยังนอนกางแข้งกางขา แถมขาข้างหนึ่งก็ยังมาพาดอยู่บนอกเขาด้วย

มิน่า เขาจึงรู้สึกอึดอัดในฝันถึงเพียงนั้น เพราะโดนเจ้าหนูนี่ใช้เท