บทที่ 266 ไทเฮาทรงพระเจริญ

เมื่อกู้เจียวตื่นขึ้นมาก็พบว่าตนเองนอนอยู่บนฟูกสะอาดบนเตียง

นางเงยหน้าขึ้น เหลียวมองรอบกาย ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่านี่คือห้องพักของนางในโรงหมอ นางลองขยับร่างกายแล้วก็พบว่าร่างทั้งร่างปวดร้าวไปหมด

“เจ้าฟื้นแล้วหรือ”

เสียงของเซียวลิ่วหลังดังขึ้นแผ่วเบาเหนือศีรษะนาง

เป็นเพ

บทที่ 267 นางคือท่านย่า!

จวงไทเฮาพูดคุยกับคนในตระกูลจวงได้ครู่หนึ่งก็รู้สึกอ่อนเพลีย

ราชครูจวงพาเหล่าลูกหลานออกไป บอกให้จวงเมิ่งเตี๋ยและจวงเย่ว์ซีแยกย้ายกลับเรือนของตัวเองไปพักผ่อน หลังจากนั้นก็เอ่ยกับอันจวิ้นอ๋องว่า “เจ้ามาหาข้าที่ห้องหนังสือด้วย”

“ขอรับ”

อันจวิ้นอ๋องไปยังห้องหนังสือของราชครู

บทที่ 268 แม่ลูก

“ท่านย่าเจ้ารึ ท่านย่าเจ้าอยู่ในวังหรือ” ฉินฉู่อวี้ถาม

เสี่ยวจิ้งคงพยักหน้า “อื้อ! เมื่อครู่ข้าเห็นนาง! พวกเขาบอกว่านางพักอยู่ในวังหลวง!”

ฉินฉู่อวี้มึนงงไปหมด

พักอยู่ในวังหลวงอย่างนั้นรึ เจ้าขุนมูลนายที่แท้จริงที่พักอาศัยอยู่ในวังหลวงมีแค่เจ้านายในวังเท่านั้น อย่างเช่นไท่จื่อ