บทที่ 256 ปิ่นดอกไม้

ณ แคว้นเจา ประเพณีการมอบปิ่นดอกไม้ของจอหงวนเป็นประเพณีที่สืบทอดกันมาโดยตลอด โดยเริ่มแรกเริ่มจะมีเพียงแค่จอหงวนเพียงผู้เดียวเท่านั้นที่จะได้รับมอบปิ่นดอกไม้ ต่อมาผู้ที่ได้เป็นทั่นฮวาและปั้งเหยี่ยนเองก็สามารถได้รับมอบปิ่นดอกไม้ได้เหมือนกัน โดยปิ่นดอกไม้นั้นเป็นของพระราชทาน เป็นข

บทที่ 257 คืบหน้า

ที่จริงเซียวลิ่วหลังเองก็รู้สึกเหมือนฝันไปเช่นกัน

แม้เขาจะเคยไปเยือนที่วังมาแล้วหลายต่อหลายครั้งก็จริง แต่นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้เดินลอดประตูหลวงซึ่งเป็นประตูหลักของวังและเป็นประตูสำหรับคนใหญ่คนโตเท่านั้นที่จะเดินผ่านได้ โดยจอหงวน ปั้งเหยี่ยน และทั่นฮวาได้มีโอกาสเดินผ่านประต

บทที่ 258 อร่อย

แม้กู้เจียวรู้สึกตั้งรับไม่ทันกับท่าทีของพ่อหนุ่มเมามายที่อยู่ตรงหน้า แต่ก็ไม่ได้แสดงท่าทีขัดขืนอะไร

มืออุ่นๆ ของเขาที่ประคองไว้หลังศีรษะราวกับรั้งไว้ไม่ให้ไปไหน 

กู้เจียวเบิกตากว้าง และคล้อยตามท่วงท่าของเขา

ขนาดเกิดมาใช้ชีวิตสองชาติสองภพ แต่กู้เจียวยังไม่เคยแม้แต่จะได้