บทที่ 240 สามรุมหนึ่ง (2)

เมื่อพ้นเขตวัง

ไท่จื่อและไท่จื่อเฟยขึ้นรถม้ามุ่งหน้ากลับพระตำหนัก

ไท่จื่อเฟยกลับมาอยู่ในสภาพสำรวมอีกครั้ง

ไท่จื่อถอนหายใจ

“ฝ่าบาท ทรงคิดเรื่องอันใดหรือเพคะ” ไท่จื่อเฟยเห็นดังนั้นจึงเอ่ยปากถาม

“ข้ากำลังคิดว่า…เมื่อก่อน เจ้าก็เคยเล่นสนุกแบบนี้กับอาเหิงหรือไม่นะ” ไท่

บทที่ 241 รักของพ่อเท่าภูผา

รอยยิ้มของไท่จื่อเฟยเริ่มเจื่อนลง

เรื่องราวนั้นเริ่มขึ้นจากตอนที่พวกเขากำลังเล่นปิดตาไล่จับกัน

ซึ่งองค์ชายหมิงเอ๋อร์เป็นคนต้นคิด เพราะเขาเคยเห็นท่านปู่ละเล่น้แบบนี้กับเหล่าพระสนม แล้วเขาก็จำมาอีกที

ทั้งสี่คนโอน้อยออกว่าใครจะได้ปิดตาคนแรก ผลก็คือฉินฉู่อวี้ได้ไป

จาก

บทที่ 242 ใช่ลูกเราหรือไม่ (2)

เขาวางแผนมาอย่างดีว่าจะพูดกับเซียวลิ่วหลังว่า หลานของเจ้าไม่เลวเลย ข้าจะรับเขาเป็นศิษย์ จะได้แทรกแซงศัตรู…. เอ้ย…เอ่อลูกชายเขาได้

ตกลงเซียวลิ่วหลังเป็นลูกชายแท้ๆ หรือจะเป็นลูกชายนอกสมรสนั้น สักวันความจริงต้องถูกเปิดเผย

แต่ใครจะไปคิดล่ะว่าเซียวลิ่วหลังกลับสงสายตาอาฆ