บทที่ 238 เด็กน้อยโมโห

การฟื้นตัวของเจียงสือช่างน่าตกใจและยินดี กู้เจียวเตรียมทำการผ่าตัดครั้งสุดท้ายให้แก่เขา นี่เป็นการผ่าตัดเล็ก จากนี้เขาก็สามารถพักรักษาตัวได้อย่างสบายใจไม่ต้องผ่าตัดอีกแล้ว

กู้เจียวเพิ่งจะสวมถุงมือปลอดเชื้อ อวี้ชินอ๋องเฟยก็พาลูกชายมาหา

เพื่อปกปิดตัวตนที่แท้จริง อวี้ชินอ๋องเ

บทที่ 239 เจ้าหนู

นางอดใจเดินไปหาไม่ได้ ก่อนเอ่ยขึ้นเบาๆ ด้านหลังเจ้าเด็กน้อยว่า “เจ้าหนู พ่อแม่ไปไหนหรือ”

เจ้าหนูอย่างนั้นรึ

เสี่ยวจิ้งคงที่ไม่เคยมีใครเรียกเช่นนี้มาก่อน ร่างน้อยๆ จึงสั่นสะท้าน หันหน้ากลับมามองรอบกายอย่างงุนงง แล้วมองอีกฝ่ายอย่างน่าเอ็นดู “เจ้าเรียก...ข้ารึ”

เหมือนว่าตรงนี้จะ

บทที่ 240 สามรุมหนึ่ง (2)

เมื่อพ้นเขตวัง

ไท่จื่อและไท่จื่อเฟยขึ้นรถม้ามุ่งหน้ากลับพระตำหนัก

ไท่จื่อเฟยกลับมาอยู่ในสภาพสำรวมอีกครั้ง

ไท่จื่อถอนหายใจ

“ฝ่าบาท ทรงคิดเรื่องอันใดหรือเพคะ” ไท่จื่อเฟยเห็นดังนั้นจึงเอ่ยปากถาม

“ข้ากำลังคิดว่า…เมื่อก่อน เจ้าก็เคยเล่นสนุกแบบนี้กับอาเหิงหรือไม่นะ” ไท่