บทที่ 190 จบสิ้น

ปากแผลทั้งลึกทั้งกว้าง มิหนำซ้ำเดิมทีกริชก็ไม่สะอาดอยู่แล้ว กู้เจียวต้องทำความสะอาดบาดแผลให้สะอาด ก่อนจะเปิดผิวหนังและเนื้อออก

ภาพนั้นมันช่างติดตายากจะลืมเลือนนัก!

เพราะบาดแผลใกล้หัวใจเกินไป ไม่รู้ว่าเพราะภาพลวงตาของตัวเองหรือไม่ กู้เฉิงเฟิงจึงได้แต่รู้สึกเหมือนว่าเห็นหัวใจดวงนั

บทที่ 191.2 บัวขาวอันแข็งแกร่ง (2)

จี้จิ่วอาวุโสพูดถึงความดีความชอบของรองเจิ้งอีกสองสามคำ ในที่สุดฝ่าบาทก็ล้มเลิกความคิดจะกำจัดอีกฝ่ายออกไป

จากนั้นฝ่าบาทก็ตรัสเรื่องจะเชิญเขากลับไปกั๋วจื่อเจียนกับจี้จิ่วอาวุโสขึ้นมา

“กั๋วจื่อเจียนไม่ได้เปิดมานานแล้ว จิตใจผู้คนไม่รวมเป็นหนึ่ง พวกกลุ่มอำนาจใ

บทที่ 192 พนัน

หลิ่วอี้เซิง “พนันอะไร”

กู้เจียว “พนันกันว่าจะมีสักวันที่ข้าจะได้เรียกเจ้าว่ามหาเสนาบดีหลิ่ว”

“มหาเสนาบดีหลิ่วอย่างนั้นรึ คนอย่างข้าน่ะนะ” หลิ่วอี้เซิงขันตัวเอง เขามีชีวิตอยู่อย่างหมูอย่างหมา ปล่อยให้คนเหยียบย่ำ ไม่ตายก็บุญนักหนาแล้ว

เขาหุบยิ้มลง “แล้วก็นะ แคว้นเจามีตำแห