บทที่ 182 แม่ผู้เมตตา

เซียวลิ่วหลังแทบอยากจะมุดตัวหนี

กู้เจียวเดินออกไปอย่างอารมณ์ดี แม้แต่ตอนที่ล้างจานก็ฮัมเพลงออกมา

วันถัดมา

เซียวลิ่วหลังและเสี่ยวจิ้งคงเดินทางไปยังกั๋วจื่อเจียน

กู้เสี่ยวซุ่นกินข้าวเสร็จอย่างรวดเร็ว ขณะที่กู้เหยี่ยนกินข้าวแค่นิดเดียว ทั้งสองสะพายกระเป๋าหนังสือแล้วเดินออก

บทที่ 183 ยืมมือ

สุสานของตระกูลกู้ตั้งอยู่ทางทิศใต้ของเมือง ว่ากันว่าบรรพบุรุษคนเก่าคนแก่ของตระกูลเคยก่อร่างสร้างตัวอยู่ที่บริเวณแห่งนี้ จากนั้นก็กว้านซื้อพื้นที่ในบริเวณใกล้เคียงเพื่อสร้างสุสานให้ตระกูล

คนแรกของตระกูลที่ได้ขึ้นเป็นโหวก็คือนายใหญ่กู้ พอถัดมาสามรุ่น ก็ยิ่งลดระดับลงมาเรื่อยๆ หรือก็ค

บทที่ 184 เรียกแม่

“เข้ามาสิ” เจินผิงเหยียดยิ้มพลางเอ่ย ก่อนจะเบี่ยงตัวแล้วนำทางแม่นางเหยาไป

รถม้าของแม่นางเหยาจอดอยู่หน้าตรอก แม้แต่แม่นมฝางนางก็ไม่พามาด้วย

นางก้าวเข้าไปในเรือน

ยามนางไม่มา เจินผิงก็ร้อนใจ แต่พอมาเข้าจริง ๆ เจินผิงกลับร้อนใจยิ่งกว่า

เพราะเขาไม่อยู่ ภายในเรือนช่างทรุดโทรมเหล