บทที่ 158

.2 เด็กเรียน (2)

ด้วยความที่ไม่ได้เจอหน้าค่าตากันหลายวัน แม่นางเหยาเลยเริ่มคิดถึงลูกชายลูกสาวแล้ว และด้วยความที่ช่วงนี้อนุหลิงถูกยึดอำนาจ แม่นางเหยาจึงต้องรับหน้าที่เตรียมงานปีใหม่แทน

วันๆ นางมัวแต่ยุ่งกับงานชนิดที่ว่าเท้าแทบไม่แตะพื้นกันเลยทีเดียว

“ฮูหยิน คนของตระกูลเหยามาถึงแล

บทที่ 159

เยี่ยมบ้านเก่า

ในเมื่อนางเอ่ยเช่นนั้น แม่นางเหยาเองก็มิอาจไปบังคับอะไรนางได้

วันต่อมา แม่นางเหยามารอกู้เหยี่ยนและกู้เจียวที่หน้าตรอกปี้สุ่ย

เสี่ยวจิ้งคงเองก็อยากไปด้วย

ไหนๆ ก็ได้หยุดเรียนแล้ว แน่นอนว่าเขาอยากอยู่ใกล้ๆ กู้เจียว

แม่นางเหยามองเสี่ยวจิ้งคงเหมือนเป็นลูกตัวเองมา

บทที่ 160

.1 เปิดเผย (1)

กู้เหยี่ยนหน้าดำคร่ำเครียดหย่อนตัวนั่งลงข้างๆ กู้เจียว

“โมโหรึ” กู้เจียวยิ้มให้เขาแล้วเอ่ยถาม

“แล้วเจ้าล่ะ ไม่โมโหบ้างหรือ” กู้เหยี่ยนเอ่ยย้อนอย่างไม่สบอารมณ์

ถามไปก็เหมือนกับไม่ได้ถาม นางโกรธหรือไม่ไยเขาจะไม่รู้

จิ้งคงยังเด็กนัก ยังไม่เข้าใจเรื่องซับซ้อนเช่น