บทที่ 167.2 ช่วยเหลือ (2)

เถ้าแก่รองนั่งลงบนเก้าอี้ตรงข้ามเตียง มือข้างหนึ่งวางบนโต๊ะ พลางมองเขาอย่างผ่อนคลาย “เป็นอะไรไป จะให้ข้าป้อนเจ้าหรือ”

เฟยซวงมองยาบนตู้หลังเตี้ย แต่ไม่เอื้อมมือออกไปหยิบในทันที

เถ้าแก่รองเอ่ยออกมาอีกครั้ง “วางใจเถิด ไม่ใช่ยาพิษ ข้าไม่มีทางทำลายชื่อเสียงตัวเองให้เสื่

บทที่ 168.2 สองผัวเมียรังแกพ่อ (2)

“ท่านโหว!” ฉังจิ่งกลับมาถึงจวนโหว

“ทำไมถึงได้นานเพียงนี้ ช่วยคนแค่นี้ยากนักหรือ” เซวียนผิงโหวกำลังเล่นหมากกระดานกับพ่อบ้านหลิว

พ่อบ้านหลิวลงหมากไช่ ส่วนเขาคนเดียวลงหมากเหรินถึงสองตัว

ฉังจิ่งเอ่ย “ช่วยคนไม่ยาก แต่ถามว่าเป็นใครนั้นยากขอรับ”

คนสี่ห้าคนท

บทที่ 169 อาจารย์มาแล้ว

หลินเฉิงเย่กับเฝิงหลินมาถึงบ้านจึงได้รู้ว่าที่บ้านมีท่านปู่เพิ่มขึ้นมาคนหนึ่ง

เฝิงหลินฉงนไม่น้อย หญิงชราไม่ใช่คนป่วยโรคเรื้อนที่หมดสติสลบอยู่หน้าบ้านเจียวเหนียงกับลิ่วหลังตอนนั้นหรอกรึ

เหตุใดจึงมีปู่เพิ่มขึ้นมาอีกคนเล่า

เขากลับไม่ได้สงสัยว่าปู่คนนี้เป็นปู่ปลอมหรืออย่างไ