บทที่ 166 บุตรชายของเขา

“ขอบคุณท่านพี่เซียวมากที่ช่วยข้า ในที่สุด ข้าก็จะได้ฉลองปีใหม่อย่างสบายใจเสียที! แล้วข้าจะใช้บริการอีกนะ” เป็นเสียงของบัณฑิตของกั๋วจื่อเจียนที่กำลังยืนส่งเซียวลิ่วหลังที่หน้าประตูเรือน

เขาเป็นเพื่อนร่วมชั้นของเฝิงหลิน อายุน้อยกว่าเซียวลิ่วหลังหนึ่งปี สอบเข้าได้ด้วยการใช

บทที่ 167.2 ช่วยเหลือ (2)

เถ้าแก่รองนั่งลงบนเก้าอี้ตรงข้ามเตียง มือข้างหนึ่งวางบนโต๊ะ พลางมองเขาอย่างผ่อนคลาย “เป็นอะไรไป จะให้ข้าป้อนเจ้าหรือ”

เฟยซวงมองยาบนตู้หลังเตี้ย แต่ไม่เอื้อมมือออกไปหยิบในทันที

เถ้าแก่รองเอ่ยออกมาอีกครั้ง “วางใจเถิด ไม่ใช่ยาพิษ ข้าไม่มีทางทำลายชื่อเสียงตัวเองให้เสื่

บทที่ 168.2 สองผัวเมียรังแกพ่อ (2)

“ท่านโหว!” ฉังจิ่งกลับมาถึงจวนโหว

“ทำไมถึงได้นานเพียงนี้ ช่วยคนแค่นี้ยากนักหรือ” เซวียนผิงโหวกำลังเล่นหมากกระดานกับพ่อบ้านหลิว

พ่อบ้านหลิวลงหมากไช่ ส่วนเขาคนเดียวลงหมากเหรินถึงสองตัว

ฉังจิ่งเอ่ย “ช่วยคนไม่ยาก แต่ถามว่าเป็นใครนั้นยากขอรับ”

คนสี่ห้าคนท