บทที่ 162 คู่แข่งได้เปรียบ

อีกฟากหนึ่ง กู้ฉังชิงกำลังควบม้าเพื่อมาส่งกู้เจียวที่ตรอกปี้สุ่ย

เขาคิดไม่ตกว่าเหตุใดพวกเฟยซวงถึงได้รู้จักกู้เจียว หรือกู้เจียวจะคิดมากไปเอง

พวกมันมักจะปล้นแต่ของที่มีมูลค่ามหาศาลเท่านั้น หรือไม่ก็พวกสมบัติล้ำค่า ไม่ก็ของลับของราชสำนัก ของที่มีค่าที่สุดในตะกร้าของ

บทที่ 163 เซวียนผิงโหว

ถึงแม้ฝีมือการบรรเลงเพลงของหลี่หวานหว่านมิอาจเทียบเท่าจวงเยว่ซีและกู้จิ่นอวี๋ได้ สุดท้ายจึงคว้าอันดับสองคู่กับจวงเยว่ซี

แม้การสอบคราวนี้กู้จิ่นอวี๋จะคว้าอันดับหนึ่งมาได้ แต่นางก็ไม่ได้ดีใจ

เพลงของหลี่หวานหว่านช่างสมบูรณ์แบบยิ่งนัก เลยทำให้รู้สึกกดดันมากยิ่งขึ้น

ทั

บทที่ 164 อาจารย์

เซวียนผิงโหวถือผ้าห่มมือที่ทำจากขนจิ้งจอก เยื้องย่างก้าวเท้าขึ้นรถม้าของจวน

แม้ภาพลักษณ์ของเขาจะดูช่วงช้าและสง่างาม แต่ใครเล่าจะรู้ว่าเขาผู้นี้คือผู้ที่วางแผนกลยุทธ์จากระยะไกลพันลี้และได้รับชัยชนะในศึกสงคราม

“กลับจวน”

รถม้าเคลื่อนตัวออกไป

ม้าของจวนเซวียนผิงโหว คืออา