บทที่ 159 เยี่ยมบ้านเก่า

ในเมื่อนางเอ่ยเช่นนั้น แม่นางเหยาเองก็มิอาจไปบังคับอะไรนางได้

วันต่อมา แม่นางเหยามารอกู้เหยี่ยนและกู้เจียวที่หน้าตรอกปี้สุ่ย

เสี่ยวจิ้งคงเองก็อยากไปด้วย

ไหนๆ ก็ได้หยุดเรียนแล้ว แน่นอนว่าเขาอยากอยู่ใกล้ๆ กู้เจียว

แม่นางเหยามองเสี่ยวจิ้งคงเหมือนเป็นลูกตัวเองมาแต

บทที่ 160.2 เปิดเผย (2)

แม่นางเฮ่อเอ่ยต่ออย่างเคอะเขิน “ท่านชายรองก็ได้…ท่านชายสามก็ดี…ท่านชายสามก็ได้ไหม”

แม่นางเหยาเอ่ยเสียงแข็ง “เจ้ามีสิทธิ์อะไรมาทำเป็นเลือกท่านชายของจวนติ้งอันโหว”

ไม่ใช่ว่าแม่นางเหยาพูดปกป้องท่านชายสามคนนั้นแต่อย่างใด แต่เป็นเพราะเดิมทีทั้งสองตระกูลไม่ได้สมน้ำสมเนื้อก

บทที่ 161.2 ทาสน้องชาย (2)

กู้เจียวตัดสินใจไม่เข้าไปในตรอกปี้สุ่ย แต่เดินเข้าไปในตรอกอื่นแทน

กู้เจียวแอบหยิบเข็มขึ้นมาไว้ที่มือ

และแล้ว อีกฝ่ายก็เริ่มไหวตัว

ปรากฏคนใส่หน้ากากสองคนถือมีดกระโดดลงมาจากด้านบน แล้วเข้ามาขวาง

กู้เจียวไม่รอช้า ยิงเข็มเงินเข้าไปที่กลางอกพวกเขา

ทั้งสองหมดสต