บทที่ 158.2 เด็กเรียน (2)

ด้วยความที่ไม่ได้เจอหน้าค่าตากันหลายวัน แม่นางเหยาเลยเริ่มคิดถึงลูกชายลูกสาวแล้ว และด้วยความที่ช่วงนี้อนุหลิงถูกยึดอำนาจ แม่นางเหยาจึงต้องรับหน้าที่เตรียมงานปีใหม่แทน

วันๆ นางมัวแต่ยุ่งกับงานชนิดที่ว่าเท้าแทบไม่แตะพื้นกันเลยทีเดียว

“ฮูหยิน คนของตระกูลเหยามาถึงแล้ว

บทที่ 159 เยี่ยมบ้านเก่า

ในเมื่อนางเอ่ยเช่นนั้น แม่นางเหยาเองก็มิอาจไปบังคับอะไรนางได้

วันต่อมา แม่นางเหยามารอกู้เหยี่ยนและกู้เจียวที่หน้าตรอกปี้สุ่ย

เสี่ยวจิ้งคงเองก็อยากไปด้วย

ไหนๆ ก็ได้หยุดเรียนแล้ว แน่นอนว่าเขาอยากอยู่ใกล้ๆ กู้เจียว

แม่นางเหยามองเสี่ยวจิ้งคงเหมือนเป็นลูกตัวเองมาแต

บทที่ 160.2 เปิดเผย (2)

แม่นางเฮ่อเอ่ยต่ออย่างเคอะเขิน “ท่านชายรองก็ได้…ท่านชายสามก็ดี…ท่านชายสามก็ได้ไหม”

แม่นางเหยาเอ่ยเสียงแข็ง “เจ้ามีสิทธิ์อะไรมาทำเป็นเลือกท่านชายของจวนติ้งอันโหว”

ไม่ใช่ว่าแม่นางเหยาพูดปกป้องท่านชายสามคนนั้นแต่อย่างใด แต่เป็นเพราะเดิมทีทั้งสองตระกูลไม่ได้สมน้ำสมเนื้อก