ตอน 147
ข้ามีสามีคือสมุหนายกใหญ่
บทที่ 147 จิ้งคงจอมเกรี้ยวกราด
จิ้งคงยังยืนกรานว่าจะไม่ไปกับเขา เซียวลิ่วหลังจึงเดินไปกั๋วจื่อเจียนเองคนเดียว
เด็กน้อยปิดประตูลงกลอนแน่น ขังตัวเองไว้ในห้องคนเดียว
กู้เจียวมาเคาะประตู “จะไปเรียนได้แล้วหรือยัง”
เสี่ยวจิ้งคงที่ยืนอยู่หลังประตูถามขึ้น “พวกเขาไปกันหมดรึยัง”
กู้เจียวตอบเสีย
ตอน 148
บทที่ 148 สามคน
ไม่นานหลังจากที่จิ้งคงเข้าไปนั่งประจำที่ อาจารย์เจี่ยงก็พาเด็กคนนั้นเข้ามาแล้วจัดให้เขานั่งบริเวณตรงกลางห้อง จิ้งคงตัวเล็กเลยนั่งอยู่ตรงแถวหน้าสุดของห้อง
ไม่รู้ว่าเป็นเพราะเซียวหลิวหลังช่วยไว้ หรือเพราะพวกเขานั่งห่างกัน จึงไม่มีเรื่องเกิดขึ้น
อาจารย์เจี่ยงแนะนำเพื่อนร่วมชั้น
ตอน 149
บทที่ 149 เบื้องหลัง
เซียวลิ่วหลังมองค้อนอย่างเย็นชา “คำพูดพวกนี้ ใครเป็นคนพูด เจ้าหรือเขา”
‘เขา’ งั้นรึ
ลูกที่ไหนเรียกพ่อแท้ๆ ของตัวเองแบบนี้
นี่เขารู้หรือไม่ว่าพ่อแท้ๆ ของตัวเองคือใคร
เขาคือท่านอู่โหว นักรบชั้นหนึ่ง ผู้นำขุนพลอีกนับหมื่น
ตำแหน่งกิตติมศักดิ์ที่นับแต่สมัยโบราณมาจนถ