บทที่ 147 จิ้งคงจอมเกรี้ยวกราด

จิ้งคงยังยืนกรานว่าจะไม่ไปกับเขา เซียวลิ่วหลังจึงเดินไปกั๋วจื่อเจียนเองคนเดียว

เด็กน้อยปิดประตูลงกลอนแน่น ขังตัวเองไว้ในห้องคนเดียว

กู้เจียวมาเคาะประตู “จะไปเรียนได้แล้วหรือยัง”

เสี่ยวจิ้งคงที่ยืนอยู่หลังประตูถามขึ้น “พวกเขาไปกันหมดรึยัง”

กู้เจียวตอบเสีย

บทที่ 148 สามคน

ไม่นานหลังจากที่จิ้งคงเข้าไปนั่งประจำที่ อาจารย์เจี่ยงก็พาเด็กคนนั้นเข้ามาแล้วจัดให้เขานั่งบริเวณตรงกลางห้อง จิ้งคงตัวเล็กเลยนั่งอยู่ตรงแถวหน้าสุดของห้อง

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะเซียวหลิวหลังช่วยไว้ หรือเพราะพวกเขานั่งห่างกัน จึงไม่มีเรื่องเกิดขึ้น

อาจารย์เจี่ยงแนะนำเพื่อนร่วมชั้น

บทที่ 149 เบื้องหลัง

เซียวลิ่วหลังมองค้อนอย่างเย็นชา “คำพูดพวกนี้ ใครเป็นคนพูด เจ้าหรือเขา”

‘เขา’ งั้นรึ

ลูกที่ไหนเรียกพ่อแท้ๆ ของตัวเองแบบนี้

นี่เขารู้หรือไม่ว่าพ่อแท้ๆ ของตัวเองคือใคร

เขาคือท่านอู่โหว นักรบชั้นหนึ่ง ผู้นำขุนพลอีกนับหมื่น

ตำแหน่งกิตติมศักดิ์ที่นับแต่สมัยโบราณมาจนถ