บทที่ 116

เหล้ากินคน (2)

แม้เขาจะแยกข้าวสาลีกับข้าวหอมไม่ออก แต่เขาพอรู้เรื่องการคัดเมล็ดข้าวอยู่บ้าง

มันคือการเอาต้นข้าวมาฟาดลงพื้นไปเรื่อยๆ จนกว่าเมล็ดข้าวจะแยกออกจากฝัก ถ้าเอาออกไม่หมดก็ต้องคอยใช้มือมานั่งคัดแยกทีละเม็ด

ตอนเด็กเฝิงหลินเคยทำงานช่วยชาวนามาก่อน เพื่อแลกกับเงินปะติ๋วเดียว

สำห

บทที่ 117

สารภาพรัก

นี่คงเป็นครั้งแรกที่นางเรียกชื่อเขาเช่นนี้ แต่ก่อนนางเอาแต่เรียกเขาว่าคุณท่านมาตลอด ซึ่งเป็นคำเรียกที่ฟังดูห่างเหิน เพราะรู้สึกเคอะเขินเกินกว่าจะเอ่ยแค่ชื่อ ก็เลยต้องเรียกเขาเช่นนั้นไป

ไม่ต่างอะไรกับเวลาที่นางเรียกอากรกู้ อากรหลัว

“หืม” เซียวลิ่วหลังเข้าไปนั่งข้างๆ นาง

บทที่ 118

ประกาศรายชื่อ

กู้เจียวและเซียวลิ่วหลังส่งหนุ่มน้อยทั้งสามเข้าเรียน จากนั้นก็เดินทางไปยังที่ศาลาว่าการตำบล

รายชื่อบัณฑิตที่มีสิทธิ์เข้าเรียนในกั๋วจื่อเจียนออกมาแล้ว แต่ไม่มีชื่อของเซียวลิ่วหลังในนั้น

“เป็นไปไม่ได้” กู้เจียวเอ่ย

“คือว่า…” ขุนนางเองก็กลืนไม่เข้าคายไม่ออก พลางมอง