บทที่ 113

รู้จักกัน

กู้เจียวเดินออกไป หันไปทางหญิงชราที่กำลังกอดขวดโหล แล้วรีบแย้ง “ข้าบอกแล้วไงว่ากินได้แค่สามเม็ดน่ะ”

“ข้ากินไปแค่สามเม็ดเองนะ!” หญิงชราเบ้ปาก

กู้เจียวชี้นิ้วไปที่ขวดโหล “เห็นๆ อยู่ว่าหายไปตั้งหกเม็ด”

“ฝีมือเขาต่างหาก!” หญิงชราลากกู้เสี่ยวซุ่นมาเอี่ยวด้วย

เสี่ยวซุ่นที่กำล

บทที่ 114

สอบระดับมณฑล (1)

หญิงชราใช้อู่หยางเป็นข้ออ้างในการให้ตัวเองได้กินของหวานตามใจปาก อู่หยางจึงได้แต่พูดว่า “แม่นางกู้ ข้าหิวแล้ว ข้าอยากทานผลไม้อบแห้ง” สักพักก็ “แม่นางกู้ ข้ากระหายน้ำหวาน ข้าอยากดื่มน้ำต้มถั่วเขียว ขอหวานๆ เลยนะ…”

พออู่หยางกลับถึงหมู่บ้าน ก็ทำท่าทางราวกับว่าสงสัยการมีอย

บทที่ 114

สอบระดับมณฑล (2)

กู้เจียวหยิบเครื่องไม้เครื่องมือทำนาขึ้นมา มีหลากหลายชนิด เด็กของโรงหมอเป็นคนหยิบมาให้

ก่อนจะแยกย้าย ช่างตีเหล็กนายหนึ่งเอ่ยเรียกนางขึ้น “พ่อหนุ่ม คุณหนูของเจ้านามสกุลอันใดรึ”

เด็กผู้ช่วยเอ่ยตอบ “ท่านหมายถึงแม่นางกู้สินะ นางมิใช่คนของเรือนข้าหรอก”

ช่างตีเหล็กทำหน้า