บทที่ 112

ไทเฮา

ดวงหน้าน้อยของเสี่ยวจิ้งคงเคร่งขรึมยามอยู่บนเกวียนระหว่างทางกลับบ้าน

วันนี้เขาได้พบกับหญิงใจร้ายผู้หนึ่ง โยมหญิงผู้นั้นเอ่ยคำพูดมากมายที่เขาฟังไม่เข้าใจ แต่ก็ไม่น่าใช่คำพูดที่ดีสักเท่าไหร่

ทว่านั่นไม่ใช่ประเด็นสำคัญ

ดูเหมือนว่าวันนี้พี่กู้เหยี่ยนจะเป็นคนปกป้องเขาเสียแล้ว...

บทที่ 113

รู้จักกัน

กู้เจียวเดินออกไป หันไปทางหญิงชราที่กำลังกอดขวดโหล แล้วรีบแย้ง “ข้าบอกแล้วไงว่ากินได้แค่สามเม็ดน่ะ”

“ข้ากินไปแค่สามเม็ดเองนะ!” หญิงชราเบ้ปาก

กู้เจียวชี้นิ้วไปที่ขวดโหล “เห็นๆ อยู่ว่าหายไปตั้งหกเม็ด”

“ฝีมือเขาต่างหาก!” หญิงชราลากกู้เสี่ยวซุ่นมาเอี่ยวด้วย

เสี่ยวซุ่นที่กำล

บทที่ 114

สอบระดับมณฑล (1)

หญิงชราใช้อู่หยางเป็นข้ออ้างในการให้ตัวเองได้กินของหวานตามใจปาก อู่หยางจึงได้แต่พูดว่า “แม่นางกู้ ข้าหิวแล้ว ข้าอยากทานผลไม้อบแห้ง” สักพักก็ “แม่นางกู้ ข้ากระหายน้ำหวาน ข้าอยากดื่มน้ำต้มถั่วเขียว ขอหวานๆ เลยนะ…”

พออู่หยางกลับถึงหมู่บ้าน ก็ทำท่าทางราวกับว่าสงสัยการมีอย