บทที่ 107

หึงหวง (2)

“เจียวเหนียงเอ๋ย! เจียวเหนียง!” แม่นางโจวเปลี่ยนสีหน้าเย็นชาในอดีตเป็นรอยยิ้มประจบสอพลอสุดฤทธิ์ “นี่พวกเจ้ากำลังจะไปในตัวเมืองหรือ”

ระหว่างพูดคุย แม่นางโจวกับกู้ฉังไห่ได้มาหยุดอยู่ตรงหน้ากู้เจียวแล้ว

กู้ต้าซุ่นมิได้เต็มใจมานัก เขาหอบห่อผ้าเดินรั้งท้ายอยู่หลายสิบก้าว

เซีย

บทที่ 108

ประดิษฐ์

กู้เจียวไปที่โรงหมอ

วันนี้เป็นวันที่นัดตรวจซ้ำกับบุคคลใหญ่โตลึกลับคนนั้น อีกฝ่ายมารอที่หุยชุนถังตั้งนานแล้ว คราวนี้เขาไม่ได้ให้คนไล่คนไข้ออกจากโรงหมอไป

กู้เจียวมาสายนิดหน่อยเพราะรอส่งเซียวลิ่วหลังเดินทาง จึงทำให้อีกฝ่ายรออยู่ครู่หนึ่ง

องครักษ์หนุ่มข้างกายเขาคนนั้นสีหน้าบูด

บทที่ 109

หลานตัวน้อย (1)

กู้เจียวกลับมาที่บ้าน กู้เหยี่ยนก็ตื่นแล้ว กำลังนั่งกินไข่หวานอยู่ที่ห้องโถงกับหญิงชรา

เมื่อเห็นกู้เจียวเข้าห้องมา หญิงชราก็ดันไข่หวานไปตรงหน้ากู้เหยี่ยนด้วยความรวดเร็ว ก่อนจะเอ่ยอย่างจริงจังยิ่งว่า “ก็บอกแล้วว่าข้าไม่กิน! เจ้าก็จะกตัญญูกับข้าให้ได้!”

กู้เหยี่ยน “...”