บทที่ 107

หึงหวง (1)

ถูกเสี่ยวจิ้งคงขัดจังหวะไปเช่นนี้ หัวข้อสนทนาเมื่อครู่จึงไม่ได้ดำเนินต่อ

เจ็ดวันต่อมา กู้เจียวก็ไปโรงหมออีกครั้ง

คนทั้งถูกกวาดต้อนโรงหมอออกไปหมดอีกครั้ง

กู้เจียวขมวดคิ้ว คราก่อนลืมสั่งไว้ว่าอย่ามาวุ่นวายกิจการโรงหมอ

คนผู้นั้นยังมาไม่ถึง องครักษ์หนุ่มที่คราก่อ

บทที่ 107

หึงหวง (2)

“เจียวเหนียงเอ๋ย! เจียวเหนียง!” แม่นางโจวเปลี่ยนสีหน้าเย็นชาในอดีตเป็นรอยยิ้มประจบสอพลอสุดฤทธิ์ “นี่พวกเจ้ากำลังจะไปในตัวเมืองหรือ”

ระหว่างพูดคุย แม่นางโจวกับกู้ฉังไห่ได้มาหยุดอยู่ตรงหน้ากู้เจียวแล้ว

กู้ต้าซุ่นมิได้เต็มใจมานัก เขาหอบห่อผ้าเดินรั้งท้ายอยู่หลายสิบก้าว

เซีย

บทที่ 108

ประดิษฐ์

กู้เจียวไปที่โรงหมอ

วันนี้เป็นวันที่นัดตรวจซ้ำกับบุคคลใหญ่โตลึกลับคนนั้น อีกฝ่ายมารอที่หุยชุนถังตั้งนานแล้ว คราวนี้เขาไม่ได้ให้คนไล่คนไข้ออกจากโรงหมอไป

กู้เจียวมาสายนิดหน่อยเพราะรอส่งเซียวลิ่วหลังเดินทาง จึงทำให้อีกฝ่ายรออยู่ครู่หนึ่ง

องครักษ์หนุ่มข้างกายเขาคนนั้นสีหน้าบูด