ตอน 28
ความลับที่ไม่เป็นความลับ
บทที่28
จ้าวหยางหลงนั่งอยู่ในห้องทำงานด้วยท่าทีเรียบเฉย กำลังฟังเงาที่ติดตามความเคลื่อนไหวสตรีที่ขอเดินทางติดตามมาตั้งแต่ต้นจนจบ ก่อนจะเหยียดยิ้มสมเพชให้กับแผนการชั้นต่ำไร้ยางอาย มิรู้ว่าสกุลหงสายรองเลี้ยงบุตรีอย่างไรหรือเพราะได้สายเลือดของมารดาที่ถ่ายทอดมา นางถึงได้กล้ากระทำตนเป็นหญิงแพศยายิ่งกว่าห
ตอน 29
บทที่29
จางโม่ลี่กำลังนอนขบคิดบางสิ่งที่คอยก่อกวนจิตใจ เมื่อหลายวันก่อนนางรู้สึกกระหายน้ำจึงลุกขึ้นมากลางดึกแต่ทว่าข้างกายกับปราศจากร่างของผู้เป็นสามีจึงลอบมองภายในห้องก็ไม่พบจึงตัดสินใจแย้มผ้าม่านที่เปิดไว้เพื่อรับลม กลับเห็นผู้เป็นสามียืนเพียงลำพังอยู่ภายในศาลาที่ไม่ไกลจากเรือนเจียวอ้ายก็มิได้รู้ส
ตอน 30
บทที่30
ยามเหม่า (05.00-6.59 น.) เสียงกรีดร้องด้วยความเจ็บที่ท่อนแขนสลับกับเสียงโวยวายดังขึ้นไม่หยุดออกมาจากเรือนรับรองที่หงซูเจียวพักอาศัยอยู่ ลี่หลินสาวใช้คนสนิทไม่รู้จะทำเช่นใดจึงรีบเร่งเท้าไปขอร้องให้ฮูหยินหงมาช่วยห้ามคุณหนูของนางที่กำลังอาละวาดจนลืมสิ้นถึงคุณสมบัติของสตรีในห้องหอ
หงเหมยหลิวจำใจ