บทที่27

หลังจากที่จ้าวหยางหลงและจางโม่ลี่นั่งประจำที่ผู้เป็นประมุขก็เป็นฝ่ายเริ่มงานเลี้ยงต้อนรับทันที มีการพูดคุยไถ่ถามถึงจากเดินทาง ตลอดที่มีการพูดคุยมือหนาคอยจับมือบางที่เย็นเฉียบของภรรยาอย่างให้กำลังใจเขาสังเกตได้ว่าฮูหยินหงและภรรยาตัวน้อยของเขาต่างลอบมองหน้ากันและกันและมีพูดคุยกันบ้าง

“ไม่ทราบว

บทที่28

จ้าวหยางหลงนั่งอยู่ในห้องทำงานด้วยท่าทีเรียบเฉย กำลังฟังเงาที่ติดตามความเคลื่อนไหวสตรีที่ขอเดินทางติดตามมาตั้งแต่ต้นจนจบ ก่อนจะเหยียดยิ้มสมเพชให้กับแผนการชั้นต่ำไร้ยางอาย มิรู้ว่าสกุลหงสายรองเลี้ยงบุตรีอย่างไรหรือเพราะได้สายเลือดของมารดาที่ถ่ายทอดมา นางถึงได้กล้ากระทำตนเป็นหญิงแพศยายิ่งกว่าห

บทที่29

จางโม่ลี่กำลังนอนขบคิดบางสิ่งที่คอยก่อกวนจิตใจ เมื่อหลายวันก่อนนางรู้สึกกระหายน้ำจึงลุกขึ้นมากลางดึกแต่ทว่าข้างกายกับปราศจากร่างของผู้เป็นสามีจึงลอบมองภายในห้องก็ไม่พบจึงตัดสินใจแย้มผ้าม่านที่เปิดไว้เพื่อรับลม กลับเห็นผู้เป็นสามียืนเพียงลำพังอยู่ภายในศาลาที่ไม่ไกลจากเรือนเจียวอ้ายก็มิได้รู้ส