บทที่18

คอยและความหวังของนางก็กำลังจะมาถึง ร่างสูงของผู้เป็นประมุขยังคงหลับใหลไม่ได้สติ บางคราร่างที่นอนนิ่งสนิทเกิดสั่นกระตุกทั้งกระสับกระส่ายด้วยสีหน้าทรมานทำเอาสตรีที่คอยอยู่เคียงข้างพลางจะร้องไห้อยู่หลายหน

ดวงหน้าที่เคยอ่อนหวานสดใสปรากฏร่องรอยอ่อนล้า ดวงตาหวานใสกระจ่างกับมีรอยหม่นทั้งมีรอยคล้ำดำ

บทที่19

จางโม่ลี่ยืนมองถ้วยชาที่ว่างเปล่า นางไม่รู้ว่าต้องใช้โลหิตมากน้อยเท่าใดและอีกอย่างที่นางไม่รู้คือต้องผสมร่วมกับยาแก้พิษด้วยหรือเปล่า แต่ในขณะที่นางกำลังครุ่นคิดสิ่งรอบกายนางกลับหยุดนิ่งคล้ายกับเวลาหยุดเดิน

“นังหนู” เสียงเรียกสั้นๆ แต่ว่าคุ้นเคยทำให้สตรีเพียงหนึ่งเดียวในห้องหันมา

“ท่านเทพแห่ง

บทที่20

ยามซื่อ (9.00-10.59 น.) ร่างผอมซูบบนเตียงเริ่มขยับตัวหลังจากที่ได้นอนหลับพักผ่อนอย่างเต็มที่ นางจำได้ว่าหลังจากที่คุยถึงอาการของพี่หลงเสร็จก็รู้สึกโล่งใจว่าสามีนางปลอดภัยแล้ว แต่ทว่าในนาทีต่อมาภาพตรงหน้ากับดำมืดไปหลังจากนั้นนางก็ไม่รับรู้สิ่งใดอีกเลย

“ตื่นแล้วหรือ” หยางหลงเห็นคนตรงหน้าที่กำล