บทที่16

ตลอดหนึ่งอาทิตย์ตั้งแต่นายหญิงเหยียบก้าวเข้ามาก็มิเคยมีผู้ใดถูกทำโทษ เพราะมีนายหญิงอยู่เคียงข้างคอยเตือนท่านประมุขให้รู้จักใช้พระเดชและพระคุณในการดูแลคนในพรรค และผ่านมานางมิเคยกดขี่ข่มเหงและจองหองเย่อหยิ่ง มีแต่เพียงความอ่อนหวานนอบน้อมรู้จักเด็กรู้จักผู้ใหญ่ ทั้งพรรคมังกรทมิฬกลับดูสดใสมีชีวิ

บทที่17

บรรยากาศตึงเครียดและกดดันจิตใจทำเอาโม่ลี่จำต้องปรับอารมณ์ตนเองให้เข้าที่เข้าทาง นางย้ำกับตนอยู่หลายรอบสติเท่านั้นที่จะช่วยสามีของนางได้ จางโม่ลี่เอ่ยถามหมอชราอีกครั้งทั้งยังหวังว่าสิ่งที่นางได้ยินเมื่อครู่เป็นนางที่อาจฟังผิดไป แต่แล้วหมอชราก็เอ่ยคำพูดที่นางไม่อยากได้ยินไม่อยากรับรู้อีกครั้ง

บทที่18

คอยและความหวังของนางก็กำลังจะมาถึง ร่างสูงของผู้เป็นประมุขยังคงหลับใหลไม่ได้สติ บางคราร่างที่นอนนิ่งสนิทเกิดสั่นกระตุกทั้งกระสับกระส่ายด้วยสีหน้าทรมานทำเอาสตรีที่คอยอยู่เคียงข้างพลางจะร้องไห้อยู่หลายหน

ดวงหน้าที่เคยอ่อนหวานสดใสปรากฏร่องรอยอ่อนล้า ดวงตาหวานใสกระจ่างกับมีรอยหม่นทั้งมีรอยคล้ำดำ