ตอน 15
ความลับที่ไม่เป็นความลับ
บทที่15
ต้นยามเหม่า (5.00-6.59 น.) โม่ลี่ตื่นขึ้นมาด้วยความเคยชิน สิ่งแรกที่ปรากฏเมื่อลืมตาขึ้นคือใบหน้าของสามีที่กำลังหลับตาพริ้มอยู่ข้างกายลมหายใจเข้าออกสม่ำเสมอบ่งบอกว่าเขากำลังหลับสนิท โม่ลี่อดลอบยิ้มออกมามิได้ท่อนแขนที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อแข็งแรงยังคงทาบทับอยู่บนเอวนางเหมือนเมื่อคืน
จางโม่ลี่ค่
ตอน 16
บทที่16
ตลอดหนึ่งอาทิตย์ตั้งแต่นายหญิงเหยียบก้าวเข้ามาก็มิเคยมีผู้ใดถูกทำโทษ เพราะมีนายหญิงอยู่เคียงข้างคอยเตือนท่านประมุขให้รู้จักใช้พระเดชและพระคุณในการดูแลคนในพรรค และผ่านมานางมิเคยกดขี่ข่มเหงและจองหองเย่อหยิ่ง มีแต่เพียงความอ่อนหวานนอบน้อมรู้จักเด็กรู้จักผู้ใหญ่ ทั้งพรรคมังกรทมิฬกลับดูสดใสมีชีวิ
ตอน 17
บทที่17
บรรยากาศตึงเครียดและกดดันจิตใจทำเอาโม่ลี่จำต้องปรับอารมณ์ตนเองให้เข้าที่เข้าทาง นางย้ำกับตนอยู่หลายรอบสติเท่านั้นที่จะช่วยสามีของนางได้ จางโม่ลี่เอ่ยถามหมอชราอีกครั้งทั้งยังหวังว่าสิ่งที่นางได้ยินเมื่อครู่เป็นนางที่อาจฟังผิดไป แต่แล้วหมอชราก็เอ่ยคำพูดที่นางไม่อยากได้ยินไม่อยากรับรู้อีกครั้ง