บทที่ 36

-1 ติดมากระทั่งโรคจุ้นไปทั่ว

ซื้อยามาห้าอย่างทั้งยาฝรั่งแก้หวัดตามอาการไอ มีน้ำมูก ครั่นเนื้อตัว ยาจีนและซังฮวาทัง[1] แล้วก็ไปแวะร้านโจ๊ก ซื้อโจ๊กเป๋าฮื้อตัวแทนอาหารทะเลกับโจ๊กเนื้อตัวแทนประเภทเนื้อสัตว์ ซื้อชาส้มกับชาขิงที่ดีต่อคนเป็นหวัดมาด้วย

แต่ดูเหมือนจะยังขาดอะไร คิดแล้วก็เข้าไปซื้อเ

บทที่ 36

-2 ติดมากระทั่งโรคจุ้นไปทั่ว / บทที่ 37-1 หัวโบราณแล้วนอนกับฉันทำไม

บทที่ 36

-2 ติดมากระทั่งโรคจุ้นไปทั่ว

จีฮวันขัดจังหวะอย่างสุภาพ อยากให้หยุดพูดเสียทีและอ้าปาก จากนั้นจึงยัดปรอทเข้าปากให้อึนคังอมไว้ และโลกก็เงียบสงบ

ชางซอกจ้องปรอทวัดไข้ด้วยสีหน้ากระวนกระวาย มือก็ลูบศีรษะของอึนคังไปด้วย

พ่อลูบหัวลูกที่อายุปาเข้าไปสามสิบแล้วด้วยสีหน้าที่เปี่ยมด้วยความไม่สบายใจ เป็น