บทที่ 66-2 ทำไมต้องอิจฉาผู้หญิงคนนั้นขนาดนี้ด้วย

ราฮีลืมตาอยากยากเย็น

“…ราฮี! ลูกสะใภ้! ฟื้นแล้วเหรอ”

เสียงร้อนรนของคุณนายจางดังขึ้นใกล้ๆ แล้วก็ไกลออกไป ราฮีขยับต้นคอ กะระยะทางลำบาก ในหัวเหมือนถูกกระแทก

“อ้า…”

“เจ็บเหรอ ยังเจ็บอยู่เหรอ อยู่เฉยๆ ก่อนนะอย่าเพิ่งขยับ นอนนิ่งๆ”

“คุณแม่ ที่นี่ที่ไหน…”

บทที่ 67-2 เตรียมสารภาพด้วยใจที่เต้นรัว

อึนคังดูรูปในห้องของเพนชั่น พลางมองบันไดที่ขึ้นไปยังชั้นลอย

“ผูกไว้ตามราวบันไดที่ขึ้นไปชั้นลอยได้ไหมคะ ผูกไล่ขึ้นไปเป็นขั้นๆ ค่ะ ค่ะ ขอบคุณนะคะ! ถ้างั้นรบกวนเตรียมแชมเปญ กุหลาบแล้วก็ลูกโป่งให้ด้วยนะคะ! พบกันพรุ่งนี้ค่ะ”

อึนคังดึงหมอนมากอด หลังจากวางสายและพับ

บทที่ 68-2 มันอบแห้งเรียกน้ำตา

อึนคังสนุกที่เห็นยองอูประหม่า ก็ยิ่งอยากแกล้ง

“ไม่นึกเลยนะคะว่าคุณหมอจะมีด้านแบบนี้ด้วย!”

ใบหน้าของยองอูแดงขึ้น

“ดะ ด้านแบบไหนครับ…”

“อืม คุณหมอที่ฉันรู้จักเวลาอยู่ที่โรงพยาบาลเป็นคุณหมอผู้รอบรู้ ไม่มีอะไรเลยเกี่ยวกับสัตว์ที่ไม่รู้ ไม่มีโรคไหนที่รักษาไม่ได้ จะสัตว์ที่บ