บทที่ 7

บทที่7 ทำไมคนที่เธอรักถึงไม่ใช่เขา

หลี่เวยอันเจอเจียงอี้ตรงทางเดินในโรงพยาบาล

แขนข้างหนึ่งของหลี่เวยอันยังคงเข้าเฝือกอยู่ วันที่เวินหน่วนคลอดลูกนั้น เขาต่อยเจียงอี้ไป ส่วนเจียงอี้ก็ต่อยเขากลับมาเช่นกัน แขนข้างหนึ่งของเขาถูกเจียงอี้ต่อยจนกระดูกหัก

เมื่อหลี่เวยอันเห็นหน้าเจียง

บทที่ 8

บทที่8 เหนื่อยแล้ว ฉันจะไปจากที่นี่

เขาเห็นว่าเธอกำลังหลบหน้า

มือของเขาชะงักค้างอยู่กลางอากาศ จนผ่านไปซักพักเขาจึงไอออกมาด้วยเสียงแห้งๆ “เดี๋ยวผมไปหาพยาบาล ให้มาให้น้ำเกลือคุณใหม่นะ”

“เวยอัน ยังไม่ต้องไปหาพยาบาลหรอกค่ะ ฉันมีเรื่องจะคุยกับคุณ”เวินหน่วนมองหลี่เวยอันด้วยสีหน้า

บทที่ 9

บทที่9 คนใจดำ

เจียงอี้โมโหมาก

โมโหมากจริงๆ

ที่เขาโมโหนั่นก็คือ ทำไมผู้หญิงคนนี้จะต้องแสร้งทำเป็นเหมือนไม่มีความผิดอะไร? ทำไมต้องแสร้งทำเป็นอ่อนแอ่?ทำไมเวลาเขามาเธอจะต้องแกล้งหลับ? ทำไมเธอไม่ยอมดูหน้าลูก?เธอไม่ได้เป็นแม่คนหรืออย่างไรกัน?

แท้จริงแล้วเธอเป็นคนใจดำแบบนี้เอ