ตอน 6
ขอให้คุณรักใคร่
บทที่6 สิ่งที่คุณติดค้างผมต้องชดใช้ทั้งชีวิตของคุณ
บรรยากาศภายในห้องราวกับทุกอย่างหยุดเคลื่อนไหวลง
แสงที่สาดส่องเข้ามาทางหน้าต่าง แสงสีขาวที่ส่องมา ทำให้ตาพร่ามัวยิ่งนัก
สีหน้าของเขาดูสดใสขึ้น คิ้วหนาของเขาทั้งสองข้างยกขึ้น ราวกับมีดวงอาทิตย์ปรากฏขึ้น แม้แต่ริมฝีปากของเขาก็ยังกระตุกข
ตอน 7
บทที่7 ทำไมคนที่เธอรักถึงไม่ใช่เขา
หลี่เวยอันเจอเจียงอี้ตรงทางเดินในโรงพยาบาล
แขนข้างหนึ่งของหลี่เวยอันยังคงเข้าเฝือกอยู่ วันที่เวินหน่วนคลอดลูกนั้น เขาต่อยเจียงอี้ไป ส่วนเจียงอี้ก็ต่อยเขากลับมาเช่นกัน แขนข้างหนึ่งของเขาถูกเจียงอี้ต่อยจนกระดูกหัก
เมื่อหลี่เวยอันเห็นหน้าเจียงอี้นั้น แ
ตอน 8
บทที่8 เหนื่อยแล้ว ฉันจะไปจากที่นี่
เขาเห็นว่าเธอกำลังหลบหน้า
มือของเขาชะงักค้างอยู่กลางอากาศ จนผ่านไปซักพักเขาจึงไอออกมาด้วยเสียงแห้งๆ “เดี๋ยวผมไปหาพยาบาล ให้มาให้น้ำเกลือคุณใหม่นะ”
“เวยอัน ยังไม่ต้องไปหาพยาบาลหรอกค่ะ ฉันมีเรื่องจะคุยกับคุณ”เวินหน่วนมองหลี่เวยอันด้วยสีหน้าอันซีดเซี