ตอน 21
ขอให้คุณรักใคร่
บทที่21เธอไม่เชื่อฉันหรอ
/
น้ำตาอันร้อนผ่าวไหลริน.
เจียงอี้หยุดชะงัก.
เขาขมวดคิ้ว.
ที่ผ่านมาเขาตกลงทำร้ายเธอไปเยอะแค่ไหน?ทำให้เธอถึงขนาดแค่ถูกจูบก็น้ำตาไหลพรากไม่หยุด……
สายตาของเจียงอี้หมองลง.
เขาก้มหน้าลงจูบไปที่ใบหน้าของเวินหน่วนอย่างอ่อนโยนจูบอย่างระมัดระวังเบาๆช้
ตอน 22
บทที่22ไม่ใช่ไม่รักแต่รักไม่ได้
เวินหน่วนที่อยู่ในอ้อมกอดของเจียงอี้ค่อยๆสงบลงแต่ร่างกายของเธอนั้นยังคงสั่นอยู่นิดๆยังไงซะก็ตามเมื่อก่อนมีความทรงจำที่ไม่ค่อยดีเยอะเกินไปร่างกายของเธอนั้ยังคงยอมรับเขาไม่ได้ร่างกายยังคงเกร็งอยู่เหมือนเดิมเหมือนราวกับว่าเป็นหนามที่กำลังคอยปกป้องตัวเองอยู่.
เธ
ตอน 23
บทที่23ทำไมต้องทำให้ฉันเจ็บอย่างนี้
หลี่เวยอันวันนั้นก็มาที่หมู่บ้านแต่น่าเสียดายที่เขามาช้าไปหนึ่งก้าว.
บทที่เขามาถึงคลีนิคเวินหน่วนก็ถูกเจียงอี้พาไปยังโรงพาบาลในเมืองเรีบยร้อยแล้ว.
หลี่เวยอันเจอเซี่ยเทียนเซี่ยเทียนบอกกับเขาว่า“อาจารย์เวินกับสามีเขากลับเมืองAแล้ว……”
หลี่เวยอัน