บทที่18 ไตอีกข้างหนึ่งของคุณไปอยู่ที่ไหนแล้ว

เวินหน่วนยังคงดิ้นรนที่จะไม่ยอมขึ้นรถลาก

เจียงอี้จึงจับเธอให้ขึ้นมานั่งอยู่บนรถลาก

เจียงอี้เอ่ยบอกกับหลินหมิงด้วยสีหน้าที่เคร่งขรึม “คุณครูหลินใช่ไหม? รอซักพักจะมีคนมาหาเวินหน่วน รบกวนคุณช่วยบอกกับเขาไปว่า เวินหน่วนกลับไปในเมืองกับสามีของเ

บทที่19 เป็นหนี้กรรมที่ชดใช้ไม่มีวันหมดเสียจริงๆ

เจียงอี้รับรู้ถึงร่างกายที่สั่นเทาของเวินหน่วน

เธอกำลังกลัวเขา

ในใจของเจียงอี้ราวกลับมีหนามแหลมคม นิ้วมือของเขาเพิ่มสัมผัสที่อ่อนโยนยิ่งขึ้น ลูบเบาๆที่หน้าผากแล้วไล่มายังริมฝีปากแห้งๆของเธอ เขากล่าวกับเธอ "คุณวางใจเถอะ วันนี้ผมจะไม่ทรม

บทที่20 ขอร้องคุณอย่าทำแบบนี้

เจียงอี้กล่าวด้วยน้ำเสียงที่เอาแต่ใจ อย่างไม่ต้องสงสัย

ช่วงเวลาที่เวินหน่วนไปจากเขานั้น เขามักจะรู้สึกว่าชีวิตของเขาเหมือนกับมีอะไรบางอย่างขาดหายไป

ตื่นมาตอนเช้า ก็ไม่เห็นเวินหน่วนที่รอเขาทานข้าวอยู่ในห้องอาหาร บทที่เธอยังไม่จากมานั้น เธอมักจะคอยเตรียมอา