บทที่16 พวกเราจบสิ้นกันแล้วหรือ

เวินหน่วนคิดไม่ถึงเลยว่า เช้าวันที่สอง คนที่เธอได้เจอก่อนเป็นคนแรกนั้นไม่ใช่หลี่เวยอัน แต่เป็นเจียงอี้ที่ดวงตาของเขาแสดงถึงความโกรธเป็นฟืนเป็นไฟออกมา

เจียงอี้สวมชุดสูทสีน้ำเงิน ไม่รู้ว่าเป็นเพราะเดินขึ้นเขามาหรือเปล่า กางเกงจึงเต็มไปด้วยฝุ่น หัวไหล่ยังมีกิ่ง

บทที่17 ผมคือสามีของเธอ

เจียงอี้ไม่ได้สนใจการกระทำของเวินหน่วน แต่กระชับแขนอุ้มเธอไว้แน่น

หลินหมิงที่มาส่งอาหารเช้าให้กับเวินหน่วน เดินมาเห็นเจียงอี้กำลังอุ้มเวินหน่วนอยู่ที่หน้าห้อง

หลินหมิงจึงรีบตะโกนถามเจียงอี้ขึ้น "คุณเป็นใคร? วางคุณครูเวินลงเดี๋ยวนี้"

เจียงอี้กวาดสายตามองห

บทที่18 ไตอีกข้างหนึ่งของคุณไปอยู่ที่ไหนแล้ว

เวินหน่วนยังคงดิ้นรนที่จะไม่ยอมขึ้นรถลาก

เจียงอี้จึงจับเธอให้ขึ้นมานั่งอยู่บนรถลาก

เจียงอี้เอ่ยบอกกับหลินหมิงด้วยสีหน้าที่เคร่งขรึม “คุณครูหลินใช่ไหม? รอซักพักจะมีคนมาหาเวินหน่วน รบกวนคุณช่วยบอกกับเขาไปว่า เวินหน่วนกลับไปในเมืองกับสามีของเ