บทที่ 508 การอยู่เคียงข้างกันเป็นการแสดงความรักที่ยาวนานที่สุด

วัจสาหัวเราะอย่างรู้สึกผิด เพื่อกลบเกลื่อนความอึดอัด “ฉัน...ฉันแค่สงสัย เลยอยากจะดูสักหน่อย”

“ตอนแรกสิบก็แค่อยากดูเหมือนกัน แต่ก็ถูกคุณพ่อควักลูกตาออกมาสดๆ”

วัจสาตกใจ แล้วจึงเดินถอยออกมาจากประตูบานนั้น

“นายมันคนเลว!

บทที่ 509 การอยู่เคียงข้างกันเป็นการแสดงความรักที่ยาวนานที่สุด 2

หนูน้อยใช้มือเล็กๆนั้นปาดน้ำตาที่ไหลมาจากไหนไม่รู้บนหน้าอำเภอพัดรัก

“คุณพ่อไม่ร้องไห้ คุณพ่อร้องจนสิบห้าเสียใจแล้ว!” หนูน้อยค่อนข้างชอบอำเภอพัดรัก เขาอยู่ด้วยกันมาตลอดห้าปี ตั้งแต่จำความได้เขาก็อยู่เคียงข้างมาตลอด ไม่มีอะไรที่

บทที่ 510 สิบห้าไปหาพ่อแล้ว

“แต่ว่าตอนนี้ผมยังไม่อยากขอพร รอดึกกว่านี้หน่อยได้ไหม?” คำพูดของหนูน้อย ทำให้วัจสาใจไม่ดี

คืนนี้ วัจสานอนไม่หลับ ไม่รู้ว่าลูกของเธอที่อยู่กับอำเภอพัดรักนั้น จะขอพรอะไรไป

ตะวันลูกของเธอเป็นเพียงเด็กน้อยอายุห้าขวบเท่านั้น จะสู้ชายหนุ่มร่างกายกำยำได้อย่างไร?