บทที่ 491 พัวพันความตาย 2

“เห็นรึยัง? นี่คือลูก4เดือนของคุณ! ดูแขนเล็กๆ ขาเล็กๆ นั่น....แต่ว่าไม่มีใครที่สนใจมัน! ถึงจะเกิดมาก็ต้องทุกข์ทรมาน! ก็ต้องตายก่อนวัยอันควร!

เมื่อวัจสาพูดประโยคนี้จบ หัวใจของเขาก็แทบจะหยุดเต้น ไม่มีใครที่สนใจชีวิตของเด็กในท้อง เด็กน้อยและตนเองต้องทนทุกข์ทรมานมานานไ

บทที่ 492 ฉันคือผู้หญิงป่าเถื่อน

“คุณ.....คุณหมายความว่ายังไง? คิดจะทำอะไรกันแน่? ” วัจสาถามด้วยความตกใจ

“หมายความว่ายังไงหรอ? ง่ายๆ ก็แค่รอให้ร่างกายคุณดีขึ้น ผมก็ทำให้คุณท้องอีกครั้ง.....หลังจาก4เดือนกว่าคุณก็มาที่นี่เพื่อเอาออกหลังจากนั้นก็ท้องอีกแล้วก็ออกอีก.....เป็นแบบนี้ไปเรื่อยๆ จนกว

บทที่ 493 ฉันคือผู้หญิงป่าเถื่อน 2

วัจสาไม่ได้ฟังคำวิพากษ์วิจารณ์ทั้งหมดทีี่บุรีกล่าว เธออยากที่จะหันกลับไปดูชายหนุ่มแต่ว่าถ้าหากเธอให้ชายหนุ่มเห็นน้ำตาที่ไหลนองเต็มหน้าของเธอบางทีมันก็อาจจะไม่มีทางที่จะดำเนินแผนนี้ต่อไปได้

จากที่ดูแล้วนี่เป็นโอากาสเพียงโอกาสเดียวเท่านั้นที่เธอจะสามารถหนีได