บทที่ 490 พัวพันความตาย

“มันเป็นขั้นบทที่ทุกอย่างราบรื่น ไม่มีปัญหาอะไรและไม่เจ็บสักนิด”

พยาบาลมองท้องของวัจสา แม้ว่าเธอจะสวมกระโปรงหลวมๆ แบบเกาหลีก็ไม่ได้มีผลอะไรเพราะพยาบาลมองออกว่าเธอเป็นหญิงมีครรภ์

วัจสาพูดกับตัวเองว่า: “ร่างกายไม่เจ็บ แล้วหัวใจตัวเองหล่ะไม่เจ็บปวดบ้างรึไง? ”

บทที่ 491 พัวพันความตาย 2

“เห็นรึยัง? นี่คือลูก4เดือนของคุณ! ดูแขนเล็กๆ ขาเล็กๆ นั่น....แต่ว่าไม่มีใครที่สนใจมัน! ถึงจะเกิดมาก็ต้องทุกข์ทรมาน! ก็ต้องตายก่อนวัยอันควร!

เมื่อวัจสาพูดประโยคนี้จบ หัวใจของเขาก็แทบจะหยุดเต้น ไม่มีใครที่สนใจชีวิตของเด็กในท้อง เด็กน้อยและตนเองต้องทนทุกข์ทรมานมานานไ

บทที่ 492 ฉันคือผู้หญิงป่าเถื่อน

“คุณ.....คุณหมายความว่ายังไง? คิดจะทำอะไรกันแน่? ” วัจสาถามด้วยความตกใจ

“หมายความว่ายังไงหรอ? ง่ายๆ ก็แค่รอให้ร่างกายคุณดีขึ้น ผมก็ทำให้คุณท้องอีกครั้ง.....หลังจาก4เดือนกว่าคุณก็มาที่นี่เพื่อเอาออกหลังจากนั้นก็ท้องอีกแล้วก็ออกอีก.....เป็นแบบนี้ไปเรื่อยๆ จนกว