บทที่ 484 ฉันไม่ต้องการความรักอะไรแล้ว

วัจสาถูกขังอีกครั้งและก็เป็นวันที่3ที่ไม่ได้เห็นอะไรเลย. เธอถูกล่ามไว้ด้วยโซ่อันใหญ่อยู่ในห้องที่มีพื้นที่ไม่ถึงสิบตารางเมตร, มันมืดมัวแต่ก็ยังพอได้กลิ่นของเห็ดบางทีนี่อาจจะเป็นห้องเพาะเห็ด!

เธอไม่สามารถออกไปได้ ไม่ว่าจะกินจะดื่มก็อยู่ในห้องเล็กๆ ไม่ถึ

บทที่ 485 ฉันไม่ต้องการความรักอะไรแล้ว 2

ที่สามารถทำให้ธัชชัยลืมนังผู้หญิงคนนี้และหันกลับมารักตนเอง นี่คือความฝันที่เธอกำลังคิดอยู่

“ดีมาก งั้นพูดมาฉันฟังอยู่” กนิษฐาพูดพร้อมกับเลื่อนจานสตอเบอร์รี่มาอยู่ตรงหน้าวัจสา “กินสิ เป็นผลไม่ออแกร์นิกไม่มีพิษส่งถึงลูกในท้อง”

วัจสาไม่เสแสร้ง หยิ

บทที่ 486 ในเมืองนอกเมือง

วัจสาก็เพียงแค่อยากจะให้เขารักตนเองเท่าที่เขาอยากจะรัก ถึงจะเกรงว่ามันจะนิดเดียวก็ตาม

ส่วนคำถามที่ว่าธัชชัยเคยรักตนเองบ้างมั้ยนั้นวัจสาเองก็ไม่กล้าที่คิดมากไปกว่านี้เพราะนั่นอาจจะทำให้เธอรู้สึกแย่และร้องไห้เอง

ไม่เสียใจจริงๆ ที่รักผู้ชายคนนี้ เขาเลวได้ใจจริงๆ