บทที่ 483 ไร้ซึ่งความหวัง 2

หลังจากที่ถอนหายใจออกมายาวๆ ธัชชัยก็นึกถึงคำที่คนอื่นๆ ใช้เรียกวิศาลเมื่อก่อน พวกเด็กๆ จะชอบเรียกเขาว่าเป็นทหารม้า ธัชชัยสงสัยจริงๆ ว่าตัวเขาเองจะถูกเพื่อหลอกมั้ย

ธัชชัยจึงถามขึ้นด้วยเสียงเย็นๆ “วิศาล แกทั้งเลือดเย็นและอำมหิต ฉันว่าไม่ช้าก็เร็วแกอาจจะทรยศฉันก็ได้

บทที่ 484 ฉันไม่ต้องการความรักอะไรแล้ว

วัจสาถูกขังอีกครั้งและก็เป็นวันที่3ที่ไม่ได้เห็นอะไรเลย. เธอถูกล่ามไว้ด้วยโซ่อันใหญ่อยู่ในห้องที่มีพื้นที่ไม่ถึงสิบตารางเมตร, มันมืดมัวแต่ก็ยังพอได้กลิ่นของเห็ดบางทีนี่อาจจะเป็นห้องเพาะเห็ด!

เธอไม่สามารถออกไปได้ ไม่ว่าจะกินจะดื่มก็อยู่ในห้องเล็กๆ ไม่ถึ

บทที่ 485 ฉันไม่ต้องการความรักอะไรแล้ว 2

ที่สามารถทำให้ธัชชัยลืมนังผู้หญิงคนนี้และหันกลับมารักตนเอง นี่คือความฝันที่เธอกำลังคิดอยู่

“ดีมาก งั้นพูดมาฉันฟังอยู่” กนิษฐาพูดพร้อมกับเลื่อนจานสตอเบอร์รี่มาอยู่ตรงหน้าวัจสา “กินสิ เป็นผลไม่ออแกร์นิกไม่มีพิษส่งถึงลูกในท้อง”

วัจสาไม่เสแสร้ง หยิ