บทที่326 ใจเธอมันกระด้าง

ภายในด้านในห้องพยาบาล

กนิษฐาลืมตาตื่นขึ้นมา ก็ไร้ซึ่งเงาของธัชชัยเสียแล้ว

เธอเปิดปากขึ้นมาก่นด่าขมุบขมิบ “ให้ตายเถอะ ！ต้องไปหานังอินโนเซนต์วัจสานั่นแน่ๆ ！”

คิดได้ดังนั้นเธอจึงรีบกุลีกุจอลุกขึ้นจากเตียงแล้วหันหลังให้กับห้องบำบัดโดยไม่แลกลับมามอง

เธอ

บทที่327 ใจเธอมันกระด้าง

เธอพูดพลางเดินเข้าไปหมายจะคว้า

มือชั้นอย่างธัชชัยจะให้เธอคว้าได้อย่างนั้นหรอ? มันเป็นอะไรที่ง่ายมากที่เขาจะเอามันหลบเอาไว้ให้พ้นมือของเธอ

“ทำไมหน่ะเหรอ? ฉันเกรงว่าทั้งชีวิตของเธอก็คงจะไม่มีวันเข้าใจหรอก เพราะว่าหัวใจของเธอมันกระด้าง มันหยาบเกินไป！”

ธัชชั

บทที่328 ธัชชัยบ้าไปแล้ว

ธัชชัยเดินไปนั่งยองๆ ข้างรถเข็นของวรพลเหมือนกับวัจสา แล้วก็อ้าปากเล็กน้อย

เห็นได้ชัดว่าต้องการที่จะให้วัจสาป้อนถั่วแดงให้เขาเหมือนกับที่ป้อนวรพล

แต่วัจสาก็ไม่ป้อนเขา แถมยังมองข้ามริมฝีปากของเขาแล้วไปป้อนให้วรพลแทน

แต่ทว่าวรพลแต่เด็กก็ไม่เคยที่จะลักขโมยเอ