บทที่ 325 ไม่อยากให้คุณท้องลูกของผม

วัจสาที่เพิ่งจะเรียกชื่อของเขาออกมาถลันตัวเข้าไปกอดและฝังใบหน้าที่เต็มไปด้วยน้ำตาของเธอลงไปบนอกแกร่งของเขา

คำว่า “ฉันรักคุณ”ก็ยังไม่อาจที่จะสามารถเปล่งออกไปจากปากได้ นั่นทำให้เธอกัดริมฝีปากขอเธอเอาไว้อย่างแน่น แต่ก็อดไม่ได้ที่จะร้องไห้ออกมา ความเจ็บปวดนั้

บทที่326 ใจเธอมันกระด้าง

ภายในด้านในห้องพยาบาล

กนิษฐาลืมตาตื่นขึ้นมา ก็ไร้ซึ่งเงาของธัชชัยเสียแล้ว

เธอเปิดปากขึ้นมาก่นด่าขมุบขมิบ “ให้ตายเถอะ ！ต้องไปหานังอินโนเซนต์วัจสานั่นแน่ๆ ！”

คิดได้ดังนั้นเธอจึงรีบกุลีกุจอลุกขึ้นจากเตียงแล้วหันหลังให้กับห้องบำบัดโดยไม่แลกลับมามอง

เธอ

บทที่327 ใจเธอมันกระด้าง

เธอพูดพลางเดินเข้าไปหมายจะคว้า

มือชั้นอย่างธัชชัยจะให้เธอคว้าได้อย่างนั้นหรอ? มันเป็นอะไรที่ง่ายมากที่เขาจะเอามันหลบเอาไว้ให้พ้นมือของเธอ

“ทำไมหน่ะเหรอ? ฉันเกรงว่าทั้งชีวิตของเธอก็คงจะไม่มีวันเข้าใจหรอก เพราะว่าหัวใจของเธอมันกระด้าง มันหยาบเกินไป！”

ธัชชั