บทที่ 176 ติดโรคอะไรนะ

รอจนถึงคอนโด ดวงตาของวัจสาก็เปียกชุ่มไปทั้งสองข้าง ความเป็นห่วงเป็นใยของป้าอ้อยนั้นไม่ได้เป็นเรื่องเสแสร้ง อย่างน้อยที่ผ่านมา ป้าอ้อยก็เป็นคนดูแลทุกสิ่งทุกอย่างไม่ว่าจะเสื้อผ้าหรืออาหารการกินให้แก่เธอ

เมื่อเห็นวัจสาหิ้วถุงผ้าอนามัยถุงใหญ่กลับมา แวววัยก็พูดกลั้วขำ “สา

บทที่ 177 ติดโรคอะไรนะ 2

พอคิดได้ถึงตรงนี้ วัจสาก็ถอนหายใจออกมายาวๆอีกหนึ่งเฮือก

“ว่าไงนะ? ตำแหน่งของแกจะเอาไปให้คนอื่น? งี้ก็คือผู้หญิงคนนั้นจะมาซิ่วเอาของแกไปใช่มั้ย?”แวววัยลุกพรวดขึ้นมายืนสองขา ท่าทีแสดงความเพรียกหาความยุติธรรมขั้นสุด “ไม่น่าหล่ะแกถึงไม่กลับไป อีกทั้งธัชชัยก็ไม่มาหาอีก ท

บทที่ 178 ไม่อาจฆ่าฉันได้

ชีวิตของธัชชัยที่อยู่ในบ้านตระกูลนั้นก็ไม่ได้ดีไปว่าชีวิตที่เป็นคนนอกครอบครัวของวัจสาซักเท่าไหร่ เขาไม่ได้รับการสนับสนุนในเรื่องของเงินใดๆจากคนในครอบครัว แม้แต่พ่อของเขาที่ถูกเอาเปรียบก็ไม่ได้สนับสนุนเรื่องนี้แก่เขา

แรกเริ่มเดิมทีธีรโชติพ่อของธัชชัยก็ยังให้ความรักแ