บทที่ 175 จะต้องคลอดออกมาให้ได้ 2

/ วัจสารู้สึกตกใจ ป้าอ้อย จริงๆเลย ทำไมสายตาถึงแหลมคมขนาดนี้! เธอเริ่มรู้สึกกังวลขึ้นมาแล้ว

หากว่าวัจสาไม่รู้ว่าตัวเองกำลังท้อง ก็คงจะต้องว่าป้าอ้อยเพ้อเจ้อไปเอง แต่อาการที่พูดมาก็ตรงทั้งหมดเลย หากเป็นแบบนั้นก็คงจะแย่แล้วล่ะ อาการที่เธอแสดงออกมามันเหมือนคนท้

บทที่ 176 ติดโรคอะไรนะ

รอจนถึงคอนโด ดวงตาของวัจสาก็เปียกชุ่มไปทั้งสองข้าง ความเป็นห่วงเป็นใยของป้าอ้อยนั้นไม่ได้เป็นเรื่องเสแสร้ง อย่างน้อยที่ผ่านมา ป้าอ้อยก็เป็นคนดูแลทุกสิ่งทุกอย่างไม่ว่าจะเสื้อผ้าหรืออาหารการกินให้แก่เธอ

เมื่อเห็นวัจสาหิ้วถุงผ้าอนามัยถุงใหญ่กลับมา แวววัยก็พูดกลั้วขำ “สา

บทที่ 177 ติดโรคอะไรนะ 2

พอคิดได้ถึงตรงนี้ วัจสาก็ถอนหายใจออกมายาวๆอีกหนึ่งเฮือก

“ว่าไงนะ? ตำแหน่งของแกจะเอาไปให้คนอื่น? งี้ก็คือผู้หญิงคนนั้นจะมาซิ่วเอาของแกไปใช่มั้ย?”แวววัยลุกพรวดขึ้นมายืนสองขา ท่าทีแสดงความเพรียกหาความยุติธรรมขั้นสุด “ไม่น่าหล่ะแกถึงไม่กลับไป อีกทั้งธัชชัยก็ไม่มาหาอีก ท