บทที่ 131

สงสารเขา

“เธอทำอะไรอยู่ที่นี่? พี่ชายของฉันไม่ต้องการน้ำตาหรือความเห็นใจ! เธอรีบออกไปเดี๋ยวนี้เลยนะ!” มีเสียงไร้อารมณ์ของธัชชัยดังขึ้นจากด้านหลัง

วัจสายกมือขึ้นปาดน้ำตา “ได้ ฉันจะไปเดี๋ยวนี้แหละ”

เธอมองเข้าไปในตาของธัชชัย ท่าทางของเขา ยิ่งทำให้เธอรู้สึกเจ็บในหัวใจ

บทที่ 132

ปลุกให้เขาตื่นได้

ค่อยๆวางหญิงสาวลงบนเตียง สายตาของบุรีมองไปยังโซ่ที่อยู่ที่มุมนั้น อยู่เนิ่นนาน แล้วจึงถอนหายใจออกมา แล้วใช้โซ่นั้นล็อคเท้าของหญิงสาวเอาไว้

แผลที่เท้าของเธอหายดีแล้ว เหลือเพียงรอยแดง บุรีไม่ทน ใช้โซ่ล็อคเข้าที่ขาขวาของเธอ

ไม่ว่าเขาจะสงสารเธออย่างไร แต่ก็ไ

บทที่ 133

กนิษฐาในข่าวลือ

ป้าอ้อยยังคงไม่ยอมให้วัจสาเข้าไป “ไม่ได้ค่ะ คุณหนู คุณเข้าไปไม่ได้นะคะ แล้วถ้า... ตอนนี้คุณชายรองเขาไม่อยากเจอคุณล่ะคะ...”

ขณะที่เอกำลังพูดเกลี้ยกล่อม กนิษฐาก็เดินเข้ามากับบุรี

บุรีไม่ได้ล็อคกนิษฐาเอาไว้ เพราะเขาเชื่อ ว่าต่อให้เธอหนีไป เขาก็ยังคงจับเธอไว้ไ