บทที่ 128 การช่วยชีวิต

พอเห็นว่าประตูห้องรักษาถูกเปิดออก คุณหมอภาคินยังมีท่าทางที่หายใจติดๆขัดๆอีก คุณภูษิตจึงรีบเดินขึ้นไปต้อนรับ

“ลำบากคุณแล้วคุณหมอภาคิน ตอนนี้คุณชายใหญ่หลับไปแล้วครับ”

คุณหมอภาคินโล่งอกไปไม่น้อย เขาไม่ได้ตอบคุณภูษิต เดินตรงไปที่เตียงของวรพลโดยตรง เขาดูแล้วสบายดีมา

บทที่ 129 รู้สึกผิดปกติ

ป้าอ้อยฟังคำพูดที่เป็นห่วงของวัจสา ดวงตาก็เปียกละร้อนขึ้นมา เธอรีบก้มหัวลง นำถุงที่อยู่ในมือและขวดเก็บความร้อนให้วัจสา

“คุณผู้หญิง นี่เป็นซุปบำรุงที่ฉันต้มข้ามคืนมาให้ อย่าลืมดื่มตอนร้อนๆนะ ในถุงนี้มีขนมเผือกที่คุณชอบ ยังมีเงินก้อนหนึ่ง คุณภูษิตให้ฉันเอามาให้ ใช่แล้

บทที่ 130 ขอร้องล่ะ ให้ฉันพบเขาเถอะ

พอภูผาได้ยินวัจสาถามถึงอาการของวรพล ดวงตาเขาก็แดงขึ้นมา “คุณชายใหญ่ เขา……สลบไปตั้งแต่วันนั้นจนถึงตอนนี้ สลบไปสองวันแล้ว! คุณหมอภาคินบอกว่าถ้ายังไม่ตื่นอีก งั้นก็จะเป็นเจ้าชายนิทราแล้ว……คือสมองตายแล้ว ”

สมองของวัจสาหยุดคิดไปเลย จู่ๆก็อ้างว้างไปหมด เจ้าชาย