บทที่ 451

บทที่451 ทำสิ่งใดย่อมได้รับสิ่งนั้น

“แต่ว่า...”

“ผู้อำนวยการเรวัต เรื่องนี้เค.เอฟจะไม่ขอให้ทางโรงพยาบาลรับผิดชอบ เพราะผมยังมีแผนการอื่นอีก ผมพยายามรักษาหน้าตาของโรงพยาบาลของคุณมากที่สุดแล้ว คุณคงรับปากกับข้อเสนอนี้ใช่หรือไม่ ผมเพียงอยากเห็นคนพวกนี้ถูกจัดการด้วยตาของตัวเอง”

บทที่ 452

บทที่452 ฝันร้ายของคนตระกูลวีรภัทรเมธี

“ปู่อยากให้เธอคลอดลูก” ท่านจิรชยากล่าวพร้อมถอนหายใจ

จิดาภานึกคิดและพยักหน้าตกลง

ญาณิดาที่ได้ทำผิดครั้งใหญ่ หากท่านจิรชยาพูดว่าจะจัดการกับเธอขั้นเด็ดขาด เช่นนั้นต่อให้ญาณิดาจะแสร้งทำต่อไป ก็คงไม่ได้อะไรกลับมาเช่นกัน เช่นนั้นปล่อยให้เธอจ

บทที่ 453

บทที่453 ผิดหวังอย่างถึงที่สุด

ญาณิดามีความสุขจนลืมไปเสียสิ้น จนไม่ได้สนใจรุจาภาที่ข่มกลั้นความกรุ่นโกรธ และไม่ได้รู้สึกว่ารุจาภากำลังจะต่อกรกับเธอ

ไม่กี่นาทีให้หลัง รุจาภาก็มายังห้องของท่านจิรชยา

“คุณพ่อเรียกฉันหรือคะ”

“เข้ามาเถอะ” ท่านจิรชยากระแอมไอเพื่อบอกให้เธอปิด