บทที่450 โอกาสสำนึกผิดมีเพียงครั้งเดียวเท่านั้น

หมอหญิงน้ำท่วมปาก ปล่อยมือในทันพลัน ก่อนจะหันไปมองสีหน้าจิรภาสที่อยู่ด้านข้างอย่างระแวดระวัง

เพียงเหลือบสายตาขึ้นมองเท่านั้น เธอก็กลัวจนตัวสั่นและยอมรับผิดในทันที

“ขอโทษค่ะผู้อำนวยการ ฉันไม่คาดคิดจริงๆ ว่าเรื่องจะกลายเป็นเช่นนี้ ส่วนใครท

บทที่451 ทำสิ่งใดย่อมได้รับสิ่งนั้น

“แต่ว่า...”

“ผู้อำนวยการเรวัต เรื่องนี้เค.เอฟจะไม่ขอให้ทางโรงพยาบาลรับผิดชอบ เพราะผมยังมีแผนการอื่นอีก ผมพยายามรักษาหน้าตาของโรงพยาบาลของคุณมากที่สุดแล้ว คุณคงรับปากกับข้อเสนอนี้ใช่หรือไม่ ผมเพียงอยากเห็นคนพวกนี้ถูกจัดการด้วยตาของตัวเอง”

ผู้อำนวยการ

บทที่452 ฝันร้ายของคนตระกูลวีรภัทรเมธี

“ปู่อยากให้เธอคลอดลูก” ท่านจิรชยากล่าวพร้อมถอนหายใจ

จิดาภานึกคิดและพยักหน้าตกลง

ญาณิดาที่ได้ทำผิดครั้งใหญ่ หากท่านจิรชยาพูดว่าจะจัดการกับเธอขั้นเด็ดขาด เช่นนั้นต่อให้ญาณิดาจะแสร้งทำต่อไป ก็คงไม่ได้อะไรกลับมาเช่นกัน เช่นนั้นปล่อยให้เธอจมอยู่กับควา