บทที่ 134พวกเราเลิกกันเถอะ

ปาลีกระตุกเงยหน้าขึ้นมองนี่เป็นครั้งแรกที่ดนุพลเรียกชื่อเต็มของเธอไม่ต้องสงสัยเลยว่าดนุพลคงโกรธเข้าแล้วปาลีรู้สึกได้อยู่ลึกๆ

ในเมื่อมันเป็นแบบนี้...งั้นก็เอาแบบนี้แล้วกันเธอจะได้ไม่ต้องไปคิดหาเหตุผลอื่นๆมาเป็นข้ออ้างที่จะห่างกัน

เธอพยักหน้าสองสามทีปาลีฝืนยิ้

บทที่ 135กลับบ้านนอก

ปาลีส่ายหัว“ไม่เธอไม่เข้าใจดนุพลเขาคือคนที่เพียบพร้อมคนหนึ่งในชีวิตของเขาไม่มีจุดไหนด่างพร้อยต่อให้เป็นสิ่งชอบเขาก็สามารถทิ้งมันเหมือนเป็นของไร้ค่าได้ยิ่งไปกว่านั้นยิ่งเป็นคนรักแบบฉันก็อาจจะเป็นแบบที่เธอพูดฝืนใจยอมรับไปแต่ว่าเรื่องนี้จะต้องบาดแผลในใจเขาไปตลอดกาลอย่างแน่นอนและ

บทที่ 136เกิดเรื่องไม่ดีขึ้นอีกแล้ว

ในหมู่บ้านดูเงียบสงบกลิ่นอายความพื้นบ้านและไม่ได้มีเรื่องอะไรเยอะมากนักคนในหมู่บ้านทั้งยังพูดถึงกันแต่เรื่องดีๆ

ถ้าไม่ใช่ที่ปาลีกลับบ้านมาแต่เช้าพวกผู้หญิงที่ว่างๆไม่มีอะไรทำในตอนสายๆก็เหมือนกับแมลงวันอดรนทนไม่ไหวเบียดตัวกันเข้ามาที่ตระกูลคำล้อม

มาล