บทที่ 135กลับบ้านนอก

ปาลีส่ายหัว“ไม่เธอไม่เข้าใจดนุพลเขาคือคนที่เพียบพร้อมคนหนึ่งในชีวิตของเขาไม่มีจุดไหนด่างพร้อยต่อให้เป็นสิ่งชอบเขาก็สามารถทิ้งมันเหมือนเป็นของไร้ค่าได้ยิ่งไปกว่านั้นยิ่งเป็นคนรักแบบฉันก็อาจจะเป็นแบบที่เธอพูดฝืนใจยอมรับไปแต่ว่าเรื่องนี้จะต้องบาดแผลในใจเขาไปตลอดกาลอย่างแน่นอนและ

บทที่ 136เกิดเรื่องไม่ดีขึ้นอีกแล้ว

ในหมู่บ้านดูเงียบสงบกลิ่นอายความพื้นบ้านและไม่ได้มีเรื่องอะไรเยอะมากนักคนในหมู่บ้านทั้งยังพูดถึงกันแต่เรื่องดีๆ

ถ้าไม่ใช่ที่ปาลีกลับบ้านมาแต่เช้าพวกผู้หญิงที่ว่างๆไม่มีอะไรทำในตอนสายๆก็เหมือนกับแมลงวันอดรนทนไม่ไหวเบียดตัวกันเข้ามาที่ตระกูลคำล้อม

มาล

บทที่ 137ถูกคลุมถุงชน

วันต่อมาในขณะที่ธามหามจอบไปทำสวนจาริณีก็รีบออกจากบ้านไป

ไปไม่นานนักแต่ขากลับก็พาผู้ชายมาเพิ่มมาอีกคน

ผู้ชายคนนั้นยังวัยรุ่ยอายุประมาณสิบแปดสิบเก้าอ้วนท้วมอย่างต่ำก็น่าจะหนึ่งร้อยกิโลกรัมได้แต่ว่าผิวของขาวตากลมโตดังนั้นต่อให้อ้วนขนาดนี้ก็ไม่ได้ดูน่าเกลียดแถมยังดูน