บทที่ 49 ขอโทษ ขอบคุณ

กุหลาบ ไฟดวงดาว รูปถ่าย ผู้ชายที่เป็นสุภาพบุรุษ แวนเพชรเม็ดงาม…

เป็นการขอแต่งงานที่ผู้หญิงทุกคนวาดฝันไว้ หนิงหรานสบตาเฉียวเห้าหยาน

เธอมองอีกฝ่ายเป็นผู้มีพระคุณและเป็นพี่ชาย

ลำคอตื้นตันแต่เธอก็ยังเอ่ยออกไป “ขอโทษนะ เฉียวเห้าหยาน ฉัน…แต่งงานกับพี่ไม่ได้”

บทที่ 50 มอบของขวัญทางหน้าต่าง

สีหน้าเว่ยถิงมีความสับสนเมื่อเหลือบไปเห็นเด็กหญิงที่นอนอยู่บนเตียงกว้าง ครู่หนึ่งก็หมุนตัวเดินจากไป

หลังจากเว่ยถิงกลับไป หนิงหรานก็ยืนอยู่ริมหน้าต่างอย่างเหม่อลอย เว่ยถิงย้ายมาอยู่ข้างบ้านเธอแบบนี้ อีกฝ่ายต้องการที่จะทำอะไรกันแน่นะ

เว่ยถิงกับแนร์ฉิงฉิง

บทที่ 51ไม่สบาย

วันนี้ภายในห้องไม่ได้รับสิ่งของชิ้นใดอีก ใจของหนิงหรานรู้สึกกระวนกระวาย พอตกกลางคืนก็นอนไม่หลับ

จนกระทั้งกลางดึกหนิงหรานสัมผัสตัวเล็กๆของหนูดี แล้วเธอก็ตกใจทันที ทำไมตัวของหนูดีถึงร้อนขนาดนี้!

เธอรีบอุ้มหนูดีแนบอก “หนูดี เด็กดีของแม่เป็นอะไรไป แม่จะพาหนูไปโรงพยาบาลนะ