บทที่ 13 ห้ามใช้ยาชา

หมอหลิวเดินเข้าไปสองก้าว พูดอย่างอ่อนโยนว่า “คุณนาย เด็กมาอย่างไม่ถูกเวลา เก็บเอาไว้ก็จะได้รับความลำบากเปล่าๆ”

หนิงหรานร้องไห้ติด “ฉันไม่ยอมให้ลูกของฉันต้องได้รับความลำบากหรอก ไม่แน่นอน ฉันจะดูแลเขาให้ดี เวลานี้ถือว่าเป็นช่วงเวลาที่ดีที่สุด ฉันรอเด็กคนนี้มาสองปีแล้ว ฉัน

บทที่ 14 ไม่มีลูกแล้วจริงๆ

“เว่ยถิง คุณมันโหดร้ายจริงๆ คุณโกรธแค้นฉันอย่างนี้ ไม่ยอมฉีดยาชาให้ฉัน ฮึฮึ คุณอยากได้ชีวิตของฉันหรอ” หนิงหรานยิ้ม แต่ยิ้มนั้นเจ็บปวดยิ่งนัก

แน่นอนว่าหลิงหรานแค้นมาก เธอแค้นเขาไม่ใช่แค่ทำแท้งลูก แต่ยังแค้นที่เขาไม่ยอมให้ฉีดยาชา เขาแค้นเธออยู่ แค้นแม้กระทั่งการท

บทที่ 15 อสรพิษร้าย

“อี๊ด” เสียงประตูดังขึ้น แน่ร์ฉิงฉิงเดินเข้ามา ใบหน้าของเธอยิ้มอย่างอ่อนโยน “หรานหราน เธอรู้สึกดีขึ้นบ้างรึยัง”

แต่ทว่าตอนนี้เพื่อนที่ดีที่สุดของเธอแท้งลูก ใบหน้าของเธอกลับยิ้ม คนแบบนี้ไม่มีเหตุผลที่คนอื่นจะไม่กลัว

หนิงหรานตอนแรกกำลังร้องไห้ มองเห็นแน่ร์ฉิงฉิงเด