บทที่ 98 เสี่ยงอันตรายกับหมาป่า

ภายในนั้นมืดทึบ แม้ว่าจะติดไฟผนังไว้ ทว่าแสงสลัวที่ส่องลงมาก็ทำให้เธอแทบจะมองเห็นพื้นได้ไม่ชัด ธวลิตก็มีเงินตั้งมากมายทำไมถึงไม่ติดไฟที่เพดานซะเลยนะ

ถึงอย่างนั้นก็เถอะ ดารุไม่มีเวลาสนใจเรื่องไฟตลอดทางเดินนี่หรอก เธออยากจะพบธวลิตเร็วๆแล้ว

มีทาง

บทที่ 99 คุณชอบหรอ

โอ้ มีคนช่วยเธอไว้แล้วใช่มั้ย ใช่ธวลิตรึเปล่า ทำไมเธอถึงไม่รู้สึกดีใจเลยแฮะ ไม่ใช่ว่าเขาควรจะมาปลอบประโลมเธอหน่อยหรอกหรือ เธอก็บาดเจ็บไม่น้อยเหมือนกันนะ แต่น่าเสียดาย ที่เจ็บไม่เท่าหมาป่าตัวนั้น

บริเวณที่ห่างออกไปนั้นปรากฏร่างของธิติอยู่เลือนลาง ดารุได้ยินเสียงนึงเ

บทที่ 100 เรื่องราวของหมาป่าตัวสีขาว

“ดารุ พอดีฉันมีธุระต้องไปเดี๋ยวนี้”ทันที่พูดจบ เธอก็ได้ยินแต่เสียงปิดประตูที่รีบร้อน และเมื่อดารุเลิกผ้าห่มออก ก็ไม่เห็นเงาร่างของธวลิตอีกแล้ว

กลับไปดูหมาป่าสีขาวตัวนั้นอีกแล้วหรอ ช่วงนี้เขาคงคอยเฝ้าอยู่ข้างๆมันตลอดเลยสินะ ดูเหมือนมันจะสำคัญกับเขาไม่