บทที่ 99

คุณชอบหรอ

โอ้ มีคนช่วยเธอไว้แล้วใช่มั้ย ใช่ธวลิตรึเปล่า ทำไมเธอถึงไม่รู้สึกดีใจเลยแฮะ ไม่ใช่ว่าเขาควรจะมาปลอบประโลมเธอหน่อยหรอกหรือ เธอก็บาดเจ็บไม่น้อยเหมือนกันนะ แต่น่าเสียดาย ที่เจ็บไม่เท่าหมาป่าตัวนั้น

บริเวณที่ห่างออกไปนั้นปรากฏร่างของธิติอยู่เลือนลาง ดารุได้ยินเสียงนึ

บทที่ 100

เรื่องราวของหมาป่าตัวสีขาว

“ดารุ พอดีฉันมีธุระต้องไปเดี๋ยวนี้”ทันที่พูดจบ เธอก็ได้ยินแต่เสียงปิดประตูที่รีบร้อน และเมื่อดารุเลิกผ้าห่มออก ก็ไม่เห็นเงาร่างของธวลิตอีกแล้ว

กลับไปดูหมาป่าสีขาวตัวนั้นอีกแล้วหรอ ช่วงนี้เขาคงคอยเฝ้าอยู่ข้างๆมันตลอดเลยสินะ ดูเหมือนมันจะสำคัญกับเขาไ

บทที่ 101

บทที่101 ไปรยากลับมาแล้ว

“ เป็นอย่างไรบ้าง ” น้าธารีตามขึ้นมา ลูบไหล่เธอ

“ อ้อ อยู่ดีๆหนูก็รู้สึกไม่สบายนิดหน่อย อยากกลับบ้านแล้ว คุณส่งหนูกลับไปเถอะ ” ยัดเสื้อตัวใหญ่เข้าไปในอ้อมอกน้าธารี ดารุเดินเลี่ยงออกไปอย่างประหม่า

วันนั้น ดารุก็ไม่ได้กลับคฤหาสน์คานเขต การกล่าวโทษ