บทที่ 14 โดนเอาเปรียบอย่างช่วยไม่ได้

เงาร่างสีม่วงสดสะท้อนขึ้นมา ปรากฏเป็นร่างของหญิงสาวซึ่งแต่งตัวแบบสีสันฉูดฉาดคนหนึ่งที่หน้าประตู ยังไม่ทันได้ก้าวเข้ามาหาธวลิต เธอก็เอ่ยน้ำเสียงทรงเสน่ห์ขึ้นมา“ธวลิตคะ บ้านคุณใหญ่จังเลยค่ะ!”

หญิงสาวคนนั้นมาพร้อมกับเครื่องสำอางที่แต่งแต้มมาอย่างส

บทที่ 15 ค่ำคืนหนึ่งที่แสนเหน็ดเหนื่อย

เอาเถอะน่า ถือว่าทำเพื่อตระกูลชาติเปรมศรีโลก็แล้วกัน!

ดารุคลานลุกขึ้นมา ไหล่บางยืนหยัดขึ้นอย่างดันทุรัง ดวงตากลมโตคู่นั้นของเธอที่ไม่ได้รู้สึกผิดอะไรนั้นจ้องมาที่น้าณิชอย่างแน่วแน่ ทั้งร่างกายของเธอเผยท่าทีจองหองตามนิสัย!

น้าณิชพล

บทที่ 16 สายตาเหล่านั้นที่มีให้กับแค่บ้านหลังนี้

เธอสบสายตากันกับธวลิต พลางตัวสั่นเทาเล็กน้อยอย่างไม่ทราบสาเหตุ แผลเมื่อวานที่ยังคงเจ็บอยู่เลยนั้นมันย้ำเตือนเธอถึงความโหดร้ายของผู้ชายที่อยู่ตรงหน้าคนนี้ เขาคิดจะทำอะไรเธออีกอย่างนั้นหรือ

ธวลิตดึงสายตากลับมาอย่างพออกพอใจ ผู้หญิง