บทที่ 13 เจ็บปวดอย่างต่อเนื่อง

“สาวใช้ของผมเที่ยวไปหว่านเสน่ห์ให้ผู้ชายคนไหนอีกแล้วล่ะครับ ถึงได้เพิ่งมา”เขากัดฟันกรอด

มุมปากกระตุกยิ้มประชดประชันขึ้น โพรงจมูกพลันพ่นลมหายใจออกมาอย่างนึกดูถูก คำพูดของธวลิตราวกับเป็นลูกกระสุนปืนที่ยิงพุ่งเข้ามาหาเธอ!

อ๊ะ ถ้าเป็นที่นี

บทที่ 14 โดนเอาเปรียบอย่างช่วยไม่ได้

เงาร่างสีม่วงสดสะท้อนขึ้นมา ปรากฏเป็นร่างของหญิงสาวซึ่งแต่งตัวแบบสีสันฉูดฉาดคนหนึ่งที่หน้าประตู ยังไม่ทันได้ก้าวเข้ามาหาธวลิต เธอก็เอ่ยน้ำเสียงทรงเสน่ห์ขึ้นมา“ธวลิตคะ บ้านคุณใหญ่จังเลยค่ะ!”

หญิงสาวคนนั้นมาพร้อมกับเครื่องสำอางที่แต่งแต้มมาอย่างส

บทที่ 15 ค่ำคืนหนึ่งที่แสนเหน็ดเหนื่อย

เอาเถอะน่า ถือว่าทำเพื่อตระกูลชาติเปรมศรีโลก็แล้วกัน!

ดารุคลานลุกขึ้นมา ไหล่บางยืนหยัดขึ้นอย่างดันทุรัง ดวงตากลมโตคู่นั้นของเธอที่ไม่ได้รู้สึกผิดอะไรนั้นจ้องมาที่น้าณิชอย่างแน่วแน่ ทั้งร่างกายของเธอเผยท่าทีจองหองตามนิสัย!

น้าณิชพล